Όταν η δημιουργικότητα δεν εξαντλείται στον χορηγό

Κάποτε ο mac είχε postάρει την αφίσσα του φεστβάλ κινηματογράφου της Αθήνας και ο Vague είχε πει μεταξύ άλλων: “Η αφίσα ασχολίαστη…

“

Φυσικά είχε το δίκιο του ο άνθρωπος, αν λάβεις υπ’ όψην σου πως για το DAKINO FILM FESTIVAL (Ρουμανία) η Lowe & Partners προσκάλεσε το κοινό με αυτή τη σειρά αφισσών.

Παραλάβαμεν χάος

Θυμήθηκα τον Αλέφαντο που κάποτε είχε πεί για τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας:έλα μωρε τώρα, αυτός δεν έβρισκε ούτε την ψήφο του και το τί επακολούθησε από τους πολιτικούς και τυχόν παρευρισκομένους των καναλιών, μιας και τότε όποιος περνάγε έξω από κανάλι έμπαινε και έλεγε την μαλακία του [(καλή ώρα) ενώ τώρα είναι συνάδελφοι σχολιαστές- να μην φεύγει και μακριά το χρήμα].

Τί λέγαμε; Α, για τον Νικόλα τον Αλέφαντο. Μπράβο.

Πέσανε που λέτε να τον φάνε. Και τί αγένεια για τον πρόεδρο, και ντροπή για το πολίτευμα να θίγεται έτσι ο πρόεδρος , ο Θεσμός και άλλες τέτοιες τρίχες κατσαρές μέχρι που την λύση την έδωσε ο ίδιος ο πρόεδρος -σαν από happy end ελληνικής ταινίας- ζητώντας να μην πειραχθεί ο “υβριστής” του θεσμού της προεδρίας (ή κάπως έτσι ας πούμε). Όλοι αμέσως σαν τα σαλιγγάρια που μύρισαν υγρό το χόρτο βγήκαν από τo κέλυφος του θεσμικού υπερασπιστή και φόρεσαν το μανδία του υμνητή της προσωπικότητας του ευεργεθήσαντα. Ο κυρ Νίκος μάλλον ανακουφισμένος αν και αρκετά μπαρουτοκαπνισμένος (αλλά σε άλλα επίπεδα), δεν θυμάμαι να ξαναμίλησε και αν ξαναμίλησε θα είπε τίποτα του τύπου: ο Μπορχα θα τις ξεκωλόσει όλες τις άμυνες ή έλα μωρέ, όταν έπαιζε ο Χάπελ το “4-4-2+κεφτές μπαλαντέρ” κάποιοι Σέρβοι παρακάλαγαν τον κυρ Νίκο να τους τον γνωρίσει και άλλα τέτοια ειδικού ενδιαφέροντος που θα βρείτε στο ΦΩΣ κάθε πρωϊ.

Θα μου πεις τώρα τί μου ήρθε στο μυαλό αυτό.

Περνούσα από το πατρικό μου, κάπου στη Θηβών, στο Ρέντη, όταν και είδα τις παλιές αποθήκες του Κεράνη που ο παλιός ΥΠΕΧΩΔΕ είχε πάρει και είχε φτιάξει κούκλα, για να στεγαστεί όλο το υπουργείο αλλά ακόμα και σήμερα μετά από τόσα χρόνια, το υπουργείο ψάχνει να βρεί το κτίριο όπως ο οθωμανικός στόλος τη Μάλτα.

Είπα λοιπόν από μέσα μου: Ρε τον Λaλiώτη, και από δώ παν και οι άλλοι! Ποιός θα μου επιστρέψει τα λεφτά από τους φόρους που πληρώνω; Ποιός αναλαμβάνει το κόστος της αποτυχίας αυτού του “εγχειρήματος” και άλλα τέτοια χαρούμενα μετά επιθετικών προσδιορισμών δια το Θείον βρέφος; Η απάντηση που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η απλούστερη: Ο τότε υπουργός.

Εκεί λοιπόν μου χτύπησε ένα καμπανάκι. Λάθος. Απ΄την αρχή είμαι λάθος.

Όχι. Ο ΥΠΕΧΩΔΕ είναι υπεύθυνος. Όχι ο τότε. Ο θεσμός κορίτσια, ο θεσμός! Όχι ο Σouφλιάς! Όχι τα δικά σου, δικά σου και τα δικά μου πάλι δικά σου ή το αντίστροφο. Ο υπουργός, γαμώτο. Άλλωστε παραλαμβάνουν την ευθύνη του υπουργείου οι εκάστοτε υπουργοί όπως και εγώ υπολογίζομαι κάθε φορά από αυτούς με το ΑΦΜ μου, ασχέτως αν φέτος έκοψα τα μαλλιά μου κοντά.

Όχι σεβασμός δηλαδή στο θεσμό του προέδρου της δημοκρατίας- μιας και υπερκομματικός και αρχίδια καπαμά, και από την άλλη παραλάβαμε χάος και αντέστε να ζητήσετε τις ευθύνες στους άλλους! Έτσι;

Μαύρο Σαββατοκύριακο

Να ξυπνάς Σάββατο πρωϊ με επίσκεψη στο νοσοκομείο δεν είναι και το καλύτερο που μπορεί να σου τύχει. Εκεί όμως προσγειώνεσαι μιας και δεν είσαι και για εισαγωγή πια. Έπειτα να περνάς τις μέρες ξαπλωμένος με κολλάρο σε ένα δωμάτιο που απαγορεύεται το aircondition και ο ανεμιστήρας και ο κώλος σου να πονά από ενέσεις πιο πολύ και από τις “ένεσεις” του Ονουάτσι και του Νουαφόρ μαζί (καλημέρα Artattack, καλημέρα vangelaka;), ε, δεν είναι ότι καλύτερο. Καλή εβδομάδα, παρόλα αυτά.

Και όπως έλεγαν οι οπαδοί του Ιωνικού στο Στάδιο στο μνημόσυνο που έκαναν για τον ένα χρόνο μετά το περσινό πήδημα του θρύλου στο ίδιο μέρος, με την ίδια ομάδα, με το ίδιο σκόρ: Ήρθαμε να δούμε τσόντα …11 8 80

Ενα λευκό χαρτί μπορεί να πεί πολλά.

Αυτό κατάλαβα πέφτοντας πάνω στην ιστοσελίδα του Peter Callesen.

Βρε πώς μεγάλωσε…

Ελάτε blogόπουλα

… μαζέψτε τα κουβαδάκια σας πιά.

Ώρα να μαζεύομαστε από τις παραλίες.

Πέταξου να δεις αν έρχομαι

Επειδή στην βιβλιοθήκη μου, πέρα από κάτι κόμιξ (αν και ύποπτα και αυτά) και σεμεν που έφτιαξε η γιαγιά μου δεν έχω τίποτα το αξιόλογο, λέω να πετάξω στα σκουπίδια το αρχείο εφημερίδων που κρατώ. Όξω τα πρωτοσέλιδα του ΦΩτόΣ με τον Κωνσταντίνου. Θυμήθηκα ξαφνικά πως ο εν λόγω παίχτης ήταν στον ταξικό εχθρό ΠαναθηναΙκό! Ντροπή και ξερατό. Θα κάνω απολέπιση όπως στο Gattaga, να φύγουν τα μικρόβια. Θα πετάξω όλα τα Asterix μιας και αυτοί οι Γαλάτες πολεμιστές μας είχαν αλαλιάσει στην επιδρομή από την αρχαιότητα. Θα πετάξω ένα πίνακα του Van Gogh γιατί αυτοί οι κερατάδες οι Ολλανδοί έχουν κόμμα παιδεραστών. Ποιοί Ολλανδοί; Όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση! Αυτη και αν τους ανέχεται! Ότι γράφει Made in EU, τον πούλο. Θα πετάξω τα αθλητικά μου παπούτσια γιατί η παιδική εργασία έχει κάνει πλούσιες τις εταιρίες. Α, και τα “καλά” μου θα σουτάρω μιας και Ιταλικά, αφού αυτοί οι μακαρονάδες την κάνανε την Ελλη, υποβρύχιο της Παναγίας -την Παναγία τους- κάποτε. Για την coca-cola τί να πω; Αυτονόητο! Θα σταματήσω να μιλάω, να βοηθάω, να συνεργάζομαι, να κοινωνώ με ανθρώπους που δεν ψηφίζουν το ίδιο κόμμα με εμένα. Φτού τους και πάλι φτού τους. ΕΓΩ μόνο ξέρω την Αλήθεια. Να κόψω όλες μου τις ρίζες γιατί ο παππούς μου ήταν Σταλινικός και η άλλη μου γιαγιά είχε φωτό του βασιλιά. Θα πετάξω όλες τις Ελευθεροτυπίες που έχω στο αρχείο μιας και ο εκδότης έχει κάνει χοντρές δουλειές με τα Ολυμπιακά έργα και δεν συνάδει με αυτά που γράφει στις στήλες της. Έτσι κύριε απόλυτε συνεργάτα; Να θυμηθώ όταν δω την Μιραντολίνα, να την εκτελέσω με οδοντογλυφίδες γιατί έγραψε για αυτον τον άτιμο τον Μπόυς (επίσης Ναζί). Να χωρίσω την γυναίκα μου γιατί δεν έχει τις ίδιες απόψεις με εμένα. Να, να, να και στο τέλος θα μείνω μόνος, γυμνός και άνεργος. Άντε να δω κυρ πλοηγέ μου πού θα με οδηγήσεις στο τέλος. Δημοκρατικά πάντα.

Μην “σκοτώνετε” και άλλους, ρε ιερόσυλοι

Δε φτάνει αυτό που περνάνε οι άνθρωποι;

Πρέπει να μαγαρίσετε και την συμπόνια μου ρε γαμιόλια;