Σήμερα μπήκα σε ένα από τα αγαπημένα μου blogs, ενός έτσι και αλλιώς αγαπημένου φίλου και ανακάλυψα πως δεν με ενοχλεί όπως παλαιότερα η μουσική που “τρέχει απο κάτω” όπως τις άλλες φορές.

Σήμερα μπήκα σε ένα από τα αγαπημένα μου blogs, ενός έτσι και αλλιώς αγαπημένου φίλου και ανακάλυψα πως δεν με ενοχλεί όπως παλαιότερα η μουσική που “τρέχει απο κάτω” όπως τις άλλες φορές.

Να ξεκαθαρίσω πως με τον Μάνο είμαστε ή τουλάχιστον αισθανόμαστε φίλοι και αυτό δεν συμβαίνει λόγω επαγγελματικής συναναστροφής.
(με ενοχλεί να “απολογούμαι” για το ποιόν γνωρίζω και γιατί, αλλά καμμιά φορά ίσως να χρειάζεται να ξεκαθαρίζεις 2-3 πραγματάκια. Αλλά και πάλι μαλακία μου. Να πάς να γαμηθείς κοπελιά-με όλο το σεβασμό προς το γαμήσι- και άμα θέλεις στο λέω και στα μούτρα με ένα χαμόγελο, να! Εγώ που έχω αλλάξει δυο κουβέντες με αυτόν τον άνθρωπο, θαρρώ πως τον νιώθω καλύτερα)
Και ξυπνάω που λες Μαριλή μου το πρωί, ανοίγω την τηλεόραση (όπως κάνει κάθε καλός πολίτης άλλωστε), βάζω στον Alpha τον Θανασάκη τον Πάτρα για να ακούσουμε κανένα σοβαρό κουτσομπολιό (πολύ αξιολογος ο νεαρός) και μέχρι να φτιάξω τον καφέ, η σύζυγος παραδίπλα μου φωνάζει επιτακτικά να φέρω εφημερίδες από το περίπτερο. Κάτσε μάτια μου, πρωί-πρωί! Η τσίμπλα στο μάτι είναι τόση, όση και η παραγωγή πορτοκαλιών επί Ανδρέα και η κατουρόκαβλα είναι σε σημεία που η NASA ζήτησε το “οικόπεδο” για να φτιάξει νέο κέντρο εκτοξεύσεων. Πού να τρέχω για εφημερίδες τώρα; Όχι! Να τις διαβάσουμε με τον πρωινό καφέ. Μάλιστα.
Πλήρώνω μεταξύ άλλων 3 από τα περισσευούμενα για πέταμα ευρώ μου, στην εφημερίδα με τα 100 φύλλα και αφού την ανοίγω (μεταξύ άλλων) να διαβάσω, πέφτω στο άρθρο της κ. Μαριλής Μαργωμένου. Διαβάζω ένα αρθρο που μιλάει για τον κ. Μάνο Αντώναρο και το blog manosantonaros.blogspot.com αλλά ξεκινάει με την φράση “σκέφτομαι τον αναπληρωτή κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Ευάγγελο Αντώναρο….”! Χμμμ.
Μαριλή, άκου κοριτσάρα μου. Αν θέλεις να χτυπήσεις τον γαϊδαρο, χτύπα το γαϊδαρο, όχι το σαμάρι. Άμα θες να πεις επίσης κάτι, πες το και μη κάνεις σαν τη μωρή παρθένα τάχαμου που “τον” γυροφέρνει ξέροντας ακριβώς πως, πως στο τέλος θα τον “φάει”.
Αν θέλεις να είσαι πουριτανή, με γεια σου και χαρά σου αλλά μην διεκδικήσεις τίποτις άλλο στη ζωή σου εκτός από το “φαίνεσθαι”. Θα μου επιτρέψεις να σου πω πως οι ιδέες αυτού του ανθρώπου δεν χωρούν και ίσως να μην αξίζουν σε οργανισμούς και τέτοια κόλπα που έχουν γεμίσει δεινόσαυρους που φοβούνται να βάλουν κάτι πιο φρέσκο στο περιβάλον τους μην τυχόν και εξαφανιστούν. Θα σου εξομολογηθώ επίσης πως τρόμαξα γυρνώντας στο επόμενο σαλόνι της εφημερίδας που γράφεις, όταν ανακάλυψα στη φωτογραφία σου, πόσο νέα (ηλικιακά) είσαι.
(Φαντάσου τώρα να γράψω κάτι άσχημο για την εξωτερική σου εμφάνιση και να μοστράρω τη μουτσούνα σου φόρα παρτίδα στο διαδίκτυο με συχνότητα που να συναγωνίζεται τα νούμερα κυκλοφορίας της εφημερίδας σας . Θα ήταν το λιγότερο unfair).
Διαβάζοντας το άρθρο σου και ξέροντας τον Μάνο, αυτό που μου βγήκε εκτός από την πικρία (αλλά είναι υποκειμενικό θα μου πεις) ήταν μια εσάνς μούχλας 60άρας που το μόνο που δεν γεύτηκε στη ζωή της ήταν μικρά καθημερινά συναισθήματα που κάνουν τον άνθρωπο κοινωνό κι ευτυχισμένο συνάμα και βρήκε έναν “επώνυμο” για να ξεσπάσει τη μιζέρια της. Και σε αυτό έπεσα έξω Μαριλίτσα μου. Δεν είσαι 60άρα!
Κάνε επίσης τον κόπο αν θέλεις να είσαι εντάξει με τους αναγνώστες σου -μα πιο πολύ ακόμα με την συνείδηση σου- να διαβάσεις και άλλα κομμάτια από αυτό το blog αυτού του ανθρώπου (που παρεμπιπτόντως δεν δίστασε να πεί το όνομα του από την πρώτη στιγμή, όταν όλοι οι άλλοι βάζουμε ψευδόνυμα προσποιούμενοι κάτι άλλο ή whatever) και θα δεις οτι δεν ξεκινούν όλα τα κείμενα του με μια διάθεση soft porno -όπως γράφεις- απλώς οι φωτογραφίες του είναι ένα πείραμα για κάτι εκούσια πειραματόζωα σαν και εσένα και αυτόν που σε έβαλε να γράψεις αυτό το άρθρο.
Όσον αφορά το πόσο πληρώνεται ο καθένας μας και από ποιόν σε σχέση με το πόση ώρα έχει ελευθερη για να καβλαντήσει με ότι γουστάρει η κούτρα του, περί ορέξεως, σουβλάκι με απ’ΟΛΑ. Εγώ για παράδειγμα και σε προκαλώ να το κάνεις ΘΕΜΑ, είμαι ένας που πληρώνεται ικανοποιητικά (ας πούμε, για να συνεχίσουμε) και δεν έχω ελεύθερο χρόνο, σε σημείο που ρολόϊ μου να θεωρώ μόνο αυτό του μικροκυμμάτων. Αυτο είναι θέμα. Αγγίζει πολλούς αλλά προφανώς δεν εξυπηρετεί εσένα κι αυτόν που σου ζήτησε να το γράψεις.
Αλήθεια δε σε είδα -ως άλλη θιγμένη κορασίδα- να γράψεις τίποτα για τον μουσάτο Ζορρό των φτωχών που στο γάμο του είχε καλεσμένους σχεδόν όσους υποτίθεται πως “χτυπά” στις εκπομπές του, μιας και αυτό είναι ένα θέμα σε επιπέδου, όμοιο με αυτό που δημοσίευσε η πολυσέλιδη συσκευσία cd σήμερα με το ονοματάκι σου.
Γράφεις για τους αδαείς της τεχνολογίας πως τα blogs είναι κάτι σαν τα μαθητικά λευκώματα και κάτι άλλα κουλά, όπως επίσης για τους αδαείς της επικαιρότητας πως ο Μ. Αντωναρος τυγχάνει δημοσιογράφος που συχνά πυκνά δεσπόζει στα πάνελ μεταμεσονύκτιων εκπομπών και μπλα, μπλα … Θεώδορος Ρουσόπουλος, μπλα, μπλα… ΕΡΤSAT, μπλα… Γιατί μπερδευεις την πούτσα, με την βούρτσα, γλυκιά μου; Για τους αδαείς της τεχνολογίας λοιπόν, τα blogs είναι ένας ελευθερος χώρος στο διαδίκτυο που μπορείς να τον προσωποποιησεις όπως γουστάρεις, ανώνυμα, επώνυμα, με photos, με κείμενα, με ποιηση, με κουτσομπολιό (φτιάξε και συ καημένη ένα), με χρονογραφήματα, με ζωγραφιές, με videos, με ειδήσεις (πάνε οι εποχές που τα σπίρτα ήταν μονοπώλιο, δυστυχώς για σένα) και το βασικότερο: με άποψη.
Αυτό κάνει λοιπόν και κ. Μάνος Αντώναρος. Λέει την άποψη του ΩΣ ΜΑΝΟΣ και όχι ως σύμβουλος, όχι ως αδελφός, όχι ως υιός. Γι’ αυτό και διάλεξε να γράφει με το όνομα του και την αφεντομουτσουνάρα του. Για να εκτίθεται ως Μάνος -κάτι που εγώ ως Τάσος δεν τόλμησα να το κάνω- και να τρώει τα σκατά του καθενός μας, ανώνυμου υβριστή ή μη, για αυτά που μόλις έγραψε.
Τώρα εσένα αν σε ενόχλησαν οι κώλοι που βάζει ή σε ενόχλησε πως δεν έβαλε τόσο αξιόλογο γκομενάκι στο κείμενο για το “ορφανό” της Αλιμπερτης, έχω να σου εξομολογηθώ (κι αυτό μεταξύ μας) πως και οι επωνύμως ομιλούντες είναι άνθρωποι. Κλαίνε, γελάνε, έχουν αδυναμίες, καβλώνουν, τους πέφτει, γαμάν, πηδάν και όλα τα εις -αν, καθώς επίσης καλό θα ήταν να απομυθοποιήσουμε κάπως όλους αυτούς και τις θέσεις τους, γιατί πολύ απλά τίποτα το φοβερό δεν συμβαίνει, αν για παράδειγμα μάθουμε ή δούμε πως μεγαλοδημοσιογράφος πηδά αλλοδαπή βοηθό του, για παράδειγμα. Και να σου πώ και κάτι; Δε με ενδιαφέρει στην τελική.
Και δεν είναι απαραίτητα κακό. Εκτός κι αν θα πρέπει για σενα το “φαινεσθαι” να είναι υπέρτατος κανόνας στην κοινωνία μας και η Θάτσερ να αντικαταστήσει την εικόνα του Χριστού ως άλλος Ατατούρκ, ως σημάδι πουριτανισμού μας.
Αν πάλι το blog του συγκεκριμένου ανθρώπου δε σου κάνει, μη χαλάς ενα δέντρο ολόκληρο -καημένη και συ- για να γράψεις στην έγκυρη/έγκριτη/επιπεδάτη εφημερίδα σας για ένα κωλοblog. Έτσι δεν είναι;
Mην ξεχάσεις επίσης να ευχαριστήσεις το φασιστοειδές κομμούνι για το έτοιμο άρθρο-τσάμπα λεφτά δηλαδή, που σου έγραψε κατά κάποιο τρόπο, εκτός και αν είσαι εσύ, οπότε χαρά στο κουράγιο σου.
Και κάτι τελευταίο. Σιγά μην πέσει η κυβέρνηση από αυτό το άρθρο. “Άλλη ερώτηση” που λέει και ο Ευάγγελος, τρομάρα του.
Αυτή είναι η ατάκα-επίλογος της εποχής του monitor (ανάψτε κεράκι φεύγοντας) από τον Macmanus και εμπερικλύει ΟΛΗ την αλήθεια για τις blogοπερσόνες μας. To είχα επισημάνει από καιρό, σχεδόν με το που άνοιξα αυτό το blog, αφήνοντας το blogspot αντιλαμβανόμενος έστω και με το Iq=BBQ που διαθέτω, τί σκατά μπορούσε να συμβεί με το παιχνιδάκι του μεγάθους της γραμματοσειράς (βλ. linkblog).

Κάποιοι λοιπόν, δεν άντεξαν και “αυτοκτόνησαν” τα blog τους μαζί με το monitor… ή τούμπαλιν.
vangelakas said:
January 9th, 2007 at 12:48 am e
Εν τω μεταξύ, όχι πως σας ενδιαφέρει, αλλά θα ήθελα να ρίξω κι εγώ μια μαλάκια για αυτό το βαρβάτο θέμα… Επισκεφθείς το βλογ της μιραντολινας κολλημένος φασίστας ων, τό μόνο που βρήκα να πω, ητο μια ενστασις περί ταυτίσεως Πλευρη καί ναζί.
Την οποίαν η μιραντολίνα δεν δημοσίευσε. Δικαίωμα της βεβαίως, όταν πας να βάλεις κάτι και υφίσταται μοντερεησον όλα είναι πιθανά. Αλλά σιγά το πράμμα δηλαδή… Σιγά το θέμα που έθιξα πού νά άξιζε μη δημοσιεύσεως… Η αλήθεια νομίζω ότι βρίσκεται κάπου στήν μέση, άν καί πρέπει νά ομολογήσω ότι ο Παναγιώτης σέ μιά φορά πού τον χρειάστηκα γιά έναν χαζολόγο, έσπευσε σχεδόν πάραυτα• ώς εκ τούτου δέν είμαι εντελώς αντικειμενικός.
Κατά τ’αλλα, όταν πρωτομπηκα στο βλογ της, ειδών εκ παραδρομής τό προτελευταίο της ποστ περί αποχωρήσεως, νόμισα ότι έτσι συνδέεται με τον προκυψαντα νταλγκά. Κατόπιν, δια του φιλιππικού της, αντελήφθην ότι αλλαχού έπαιζαν τα τέλια.
Έν πάση περιπτώσει το θέμα είναι (κατά τήν άποψη μου ήτις μπορεί νά είναι κάργα λαθεμένη βεβαίως βεβαίως) ότι – όχι πάντα όμως – ξημερώνει κάποια ημέρα διαφορετική άπό όλες τίς άλλες. Μέρα καθ’ην αντιλαμβανόμεθα παρεμβάσει χι περιστατικού (τό οποίον δεν είναι τής παρούσης) ότι μας αρμόζει μιά κατάσταση «πρώτος μεταξύ βοθροειδών ίσων». Ενώπιον τού ημετέρου πισιού, τά έντερ στό πληκτρολόγιο μοιάζουν μέ καφεκίτρινα προϊόντα ασθενούς ρινός• τόση η ξιπασιά μας.
Ξιπασιά δηλαδή, επειδή ημείς, οι Δημήτρηδες Τζόυς τού 21ου αιώνος, συνγελαζόμεθα* μέ καραλούμπεν ανθρωπάρια άτινα έτυχε νά αποκτήσωσιν ένα πισακι, μιά συνδεσιν καί δι’αυτων πρόσβασι σέ διαδίκτυα, βλογς καί τά ρέστα.
Θεέ τών μπάυτς τό καλό απόβαλλε τό βλόγ καί δώστου εκεί πού βρίσκεται λίγη άπό τήν χρύσειαν αίγλη…
* στο μονιτορ…
ΘΕΟΣ!!!!
ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ (και τα σχολιανά)
Τα δικαιώματα τoυ μπουρου-μπουρου να τα ψάξετε στα Ηνωμένα Έθνη, ρε. Το κόπυραϊτ είναι με το μάτι στιγμιαία κλειστό, συμφωνημένο με τον γίγαντα. (kaltsovrako)
UPTADE
Φρι μπου-ρου μπούρου με τον Θεό, τέλος. Για περεταίρω βλεφάριασμα, ξαμοληθείτε ‘κείθε.
“έκλεισε” το monitor. Άλλωστε δεν το έκλεισε εκείνη, μην τρελλαθούμε και τελείως!
Ο Παναγιώτης το έκλεισε γιατί είναι γούστο του καπέλο του και του βάζει φωτιά και το καίει, σβήνοντας το στο τέλος με τα κάτουρα του σαν τους τρελούς. Ούτε φυσικά τίθεται ζήτημα, πως ψάρωσε με την βλακεία περί νομίμων δικαιωμάτων και άλλα τέτοια θεό-μουρλα (καλό ε;) , γιατί το web έτσι λειτουργεί. Είναι η φύση του, πώς να το κάνουμε! Αν έρθει κάποιος δηλαδή και μου πεί να τον βγάλω από τα links μου είμαι υποχρεωμένος να κουνήσω βλέφαρο; Αρα λοιπόν για μένα Παναγιώτη έχεις αντιδράσει λάθος.
Είναι περίπου όπως στο παρακάτω παράδειγμα:
Κατάλαβες; Κατά την δική μου οπτική λοιπόν και μιας και είδα το σκατό, έχω να πω το εξής:
Ψιλοχέστηκα που έκλεισε το Monitor.
Αυτό που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι πως βγήκε στην επιφάνεια πλέον με τον πιο ευδιάκριτο τρόπο η αλλαζονία και η έπαρση της εν λόγω δημοσιογράφου-blogοπερσόνας-καντηναλάφτισας-αναρχοραϊχ που με έκανε να σταυροκοπηθώ από την εποχή που το περιστέρι κάθησε στο κεφάλι του Καρατζαφέρη (δε πιστευω Μιραντολίνα να σε πειράζει που σε αναφέρω μαζί με τον Γιώργαρο; Ίσα ίσα -σωστά- θα μου πεις). Τόσο καιρό έγραφε και linkblogάριζε με θαυμαστό τρόπο και ποτέ μέχρι και την τελευταία μέρα δεν παραπονέθηκε πως τα post/τίτλοι της γειτνιάζουν με άλλα post/τίτλους γραμμένους από ανθρώπους του Μπίθουλα (Παναγιωτάκη, τ’ ακούς;) . Ξαφνικά όμως και προφανώς για λόγους επαγγελματικούς -μιας και σαν δημοσιογράφος υπογράφει- απαίτησε να συμβεί κάτι που δεν δεν δεν δεν δεν δεν δεν δεν δεν , θα το ξαναπώ ΔΕΝ δικαιούται να το ζητά στο διαδίκτυο. Άλλωστε λύσεις υπάρχουν πολλές και απλούστερες που σίγουρα ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΧΕΡΙ αν θελήσουμε να μην είμαστε στο monitor.
Συμπέρασμα.
Ή ο Vrypan είναι μαλάκας, ή η Μιραντολίνα είναι δαιμονισμένη έχοντας μπεί το πνεύμα του Bernstein μέσα της και χρειάζεται επειγόντως εξορκισμό.
(για λίγο)

και γύρισα πλευρό να κλάσω από την άλλη μεριά του παπλώματος που μύριζε λεβάντα.

Σας εύχομαι ό,τι επιθυμεί η ψυχή του καθενός αλλά μεταξύ μας μην πιστευετε πολύ στις ευχές. Σαν τις κλανιές είναι οι άτιμες. Aόρατες και σε προδίδουν πάντα.
(Απαισιόδοξο φάνηκε αυτό το post, γαμώτο)
;P
Πρόσφατα σχόλια