Ζητάς σαν κυβέρνηση από τον κόσμο να συνδράμει και το πράττει δίχως άλλο. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που σου ζητούσαν συνεχώς ικανοποιητικούς μισθούς μεταξύ άλλων και ‘συ τους απέφευγες λέγοντας πως τα οικονομικά της χώρας δε το σηκώνουν, ενώ τώρα -ω, του θαύμματος- σκορπάς λεφτά αβέρτα.
…………………………………………………..
…………………………………………………..
…………………………………………………..
Παραφράζοντας μια καμπάνια γνωστής αυτοκινητοβιομηχανίας (κλικαρε για μεγαλύτερο μέγεθος)
Στο 8ο σημείο της συνέντευξης τύπου* του ο κ. Αλαβάνος (τον οποίο συμπαθώ ιδιαίτερα) αγκάλιασε την κατά τα άλλα ανεξάρτητη κινητοποίηση του κόσμου χθες. Το δέχομαι.
Θα το δεχόμουν όμως αν αυτή τη δήλωση την είχε κάνει ο Καρατζαφέρης; ή η έφραση μου θα ήταν αντί αγκάλιασε… καπέλωσε;
Ανατριχιάζω στη σκέψη πως η γενιά που κυβερνά με αυτό τον τρόπο βγήκε στους δρόμους, φώναξε και αντιστάθηκε ενώ η σημερινή απλά σιωπά μαυροφορεμένη και απέχει.
Ανατριχιάζω γιατί θα έρθει και η σειρά της να κυβερνήσει.
Ο δημοσιογράφος στην ένταση και την αγωνία του ρεπορτάζ, της τηλεθέασης και της πρωϊμης τηλεοπτικής σεζόν έβαλε τον τίτλο “Η Ελλάδα δέχεται επίθεση”. Μετά από λίγο και αφού “έγραψε καλά στο γυαλί” (και στα ένστικτα μας), κότσαρε και την σημαία. Αυτό ήταν! Σαν σανίδα σωτηρίας φάνηκε στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας και υιοθέτησαν την ιδέα και έπειτα σαν στρατηγική με το τρομερό “Ασύμμετρες απειλές”. Αυτή την τσαπατσουλιά την είχαν εφαρμόσει και πριν λίγο καιρό στην περίπτωση της Πάρνηθας (πάλι εκμεταλεύομενοι τα μεγαλύτερα ξουράφια της παράταξης) αφήνοντας να εννοηθεί πως τις φωτιές τις βάζει το “πράσινο”. Φυσικά και δεν είναι τόσο αφελής εκεί στην Ρηγίλλης να νομίσουν πως αυτό θα πιάσει στο μέσο ψηφοφόρο. Ίσα- ίσα. Ο στόχος τους δεν είμαι εγώ, εσύ, αυτός που ακόμα ψάχνεται τί θα ψηφίσει. Ο στόχος είναι ο πυρήνας της Νέας Δημοκρατίας. Η συσπείρωση της μεγαλύτερης κομματικής βάσης στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα τα βλέπω, τα ακούω, τα αισθάνομαι γύρω μου. “Θέλουν να ρίξουν τον Καραμανλή. Αυτοί βάζουν τις φωτιές”. Γιατί αν δεν το κάνουν τώρα και με αυτόν τον τρόπο θα χάσει μεγάλο κομμάτι της λαϊκής δεξιάς και τα αποτελέσματα θα φανούν ακόμα και στις μεθεπόμενες εκλογές. Για τους αναποφάσιστους υπάρχει χρόνος ακόμα, μιας και ο καιρός αφήνει περιθώρια για ελιγμούς.
Στο ΠΑΣΟΚ από την άλλη, ακούγοντας το διάγγελμα του πρωθυπουργού το Σάββατο -και αφού είχε πεί ο πρόεδρος του πως δεν είναι η ώρα του απολογισμού ευθυνών- έβγαλαν ξανά τον Γιώργο άρον-άρον με μια μαύρη γραβάτα να απαντήσει στις μπούρδες. Να σημειώσω δε και μια αγωνία να προλάβει τους αμφιταλαντευόμενους ψηφοφόρους που άκουσαν την συνέντυξη τύπου του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ λίγες ώρες πριν. Μόνο που να, σαν κόμμα έχει χάσει και την πουτανιά που είχε κάποτε. Πρέπει να αντιλαμβάνεσαι πότε πρέπει θα μιλάς. Εδώ ο κόσμος καίγεται και το πεντί χτενίζεται. Χθες πάλι βγήκε και είπε κάτι απίστευτα για SMS , πως τάχαμου τα στελέχη της ΝΔ τα στέλνουν σε ξένους δημοσιογράφους και γράφουν πως το ΠΑΣΟΚ βάζει τις φωτιές. Ελεος ρε! Μαζευτείτε. Δεν είμαστε όλοι πελάτες σας.
Ορισμένα γεγονότα που με ενόχλησαν αυτές τις μέρες είναι πάλι τα επικοινωνιακού-προεκλογικού τύπου τερτίπια. Το πρώτο μέτρο που πήρε η κυβέρνηση αρκετές ώρες μετά από το ξέσπασμα των πυργαγιών ήταν να εξαγγείλει την κατάθεση επιδοματος των 2500 Ευρώ στους πυροσβέστες. Κλασσική πελατειακή υπόσχεση αν θυμηθούμε πως το 2004 έσκιζε τα ρούχα της η ΝΔ για τα σώματα ασφαλείας. Επίσης, εδώ φαίνεται πώς η κάθε παράταξη μετρά τα πράγματα γενικώς. Η φιλελευθερίζουσα δεξιά για παράδειγμα, τα μετρά όλα με ευρώ….
Το ΠΑΣΟΚ πάλι επικοινωνιακά, ακολουθεί τα γεγονότα και την κυβέρνηση. Η ίδια σχεδόν στρατηγική που είχε η Νέα Δημοκρατία 4 χρόνια πρίν. “Η πτώση του ώριμου φρούτου”. Μόνο που θα πέσουμε στο τέλος σαν λαός όλοι μαζί με αυτές τις πρακτικές.
Τώρα που είπα φιλελευθερισμός, ΑΝ δεχθώ τον (κατά δήλωση του) φιλελεύθερο πρωθυπουργό μας οτι δεχόμαστε επίθεση και οι απειλές είναι ασσύμετρες, ποιοί αλήθεια θα μπορούσαν να είχαν οικονομικό συμφέρον από το αποτέλεσμα της πυρκαγιάς; Θα δείξει ο χρόνος… και η “αποκατάσταση”
Τέλος, οι ευθύνες για το μέγεθος που πήραν οι πυρκαγιές βαραίνει περισσότερο από τα ίδια πολιτικά πρόσωπα (υπουργούς, πρωθυπουργό) που δίνουν κατευθήνσεις, τις ίδιες τους τις επιλογές. Τα φυσικά πρόσωπα που έχουν αναλάβει πόστα ιδιαιτέρως σοβαρά και η ανικανότητα αυτών ΔΕΝ ΜΠΡΟΡΕΙ να βαραίνει την δική μου συνείδηση επειδή ενδεχομένως ψήφισα την κυβέρνηση. Αρχηγούς που πρέπει να τους πάρεις τη μπουκάλα από το στόμα την ώρα που η χώρα καίγεται κύριε Βύρωνα δε βάζεις. Ιδίως όταν ο αντίπαλος είναι ΚΑΙ ο στρατηγός άνεμος γιατί τότε αλλού θα πατάμε και αλλού θα βρισκόμαστε. Και αφού δεν τον παραίτησατε όταν η Πάρνηθα μας τελείωσε -φοβούμενοι το πολιτικό κόστος (πάλι) – είναι καιρός να γίνει σε λίγες μέρες που θα “κάτσουν” οι φωτιές.
έτσι άκομψα και ενδεχομένως άδικα, αλλά το κενό φόβου που άφησε η 17 Νοέμβρη (ή ό,τι σκατά ήταν αυτοί και μακριά από μας) φαίνεται πως είναι μεγάλο. Δεν φοβούνται κανέναν και τίποτα οι χαμούρες πια.
………………….
…………………
Αυτό δηλαδή, είναι κατάκτηση της δημοκρατίας μας, μή γαμήσω;
Μεγαλωμένος στα προάστεια του Πειραιά δεν είχα ποτέ επαφή με τη ζωή του αγρού. Τις λογικές του, την κουλτούρα του. Εβλεπα από προχθές (από προχθές…) να μή θέλουν να εγκαταλείψουν το βιός τους μπρός την πύρινη γλώσσα του θανάτου. Μα πώς; αναρωτιώμουν. Μα πως; ακουγόταν ο τηλεοπτικός συντονιστής. Αυτό συνέβαινε συνεχώς και συμβαίνει ακόμα και τώρα. Και άλλοι και άλλοι. Συνεχώς. Φτάσαν στο σημείο να είναι οι μόνοι υπερασπιστές της γης τους. Της Ελλάδας τους. Άλλοι κλείστηκαν στα σπίτια που τους άφησαν οι δικοί τους από πολύ παλιά, περιμένοντας να πεθάνουν με ότι δικό τους είχε ήδη τελειώσει. Ξεροκεφαλιά; Υπερβολή; Για κάποιον σαν και μένα, ναι. Αλλά δεν είναι στη δική τους λογική. Το χωράφι και τα ζώα τους είναι το ίδιο τους το σώμα και η ψυχή μαζί. Τί να χάσουν πιά;
Στριγγλίζε η γυναίκα και έκλαιγε, εκλιπαρόντας για βοήθεια στον τηλεπαρουσιαστή απ’ το τηλέφωνο. Ηρεμήστε της έλεγε. Τα μπινελίκια που ακούστηκαν μισοκόβονταν στον αέρα με την λέξη υπερβολή να συνοδευει το σχόλιο του συμπαρουσιαστή… αλλά τους δικαιολογώ, συμπληρώσε αμέσως μετά, νιώθοντας την αλήθεια μέσα του. Υπερβολή είναι κάποιος μέσα από ένα studio να ζητάει να ηρεμήσει αυτός που η λάβρα του κάνει το μυαλό πουρέ και ενδεχομένως το σώμα κάρβουνο. Αυτό είναι υπερβολή.
Οι υπουργοί ξαφνικά τρέχουν να διαψεύσουν με την παρουσία τους τα γεγονότα, τους κατοίκους πρόσφυγες, τους δημοσιογράφους και τα μάτια μας. Μπράβο! Σα να λέμε εθεάθη βατραχάνθρωπος στο δάσος και δή το καμμένο. Ο άλλος, ο ρέϊντζερ μιλά για ασύμετρες απειλές και κάτι αναλογιζόμενων των συνθηκών… Μόνο που δεν τόλμησε κάποιος να του τραβήξει μια μικροφωνιά στο μάτι λέγοντας του πως τις συνθήκες τις δημιούργησαν και οι δικές του και των παρατρεχάμενων αυτού ανικανότητα, αβλεψία και επιλογές. Δέχτηκα την ειλικρινή του δήλωση πως την πατήσαμε. Όμως το πήρε πίσω την επόμενη μέρα απαγγέλοντας ένα ποίημα που του είχαν διαβάσει πριν τα κομματόσκυλα. Τώρα δεν τόλμησε ούτε ίχνος αυτοκριτικής να κάνει. Εδώ κάπου έχουμε τελειώσει Βύρωνα. Αν οι συμπολίτες μου σε επιλέξουν πάλι, θα πειστώ πως έχουμε παραδώσει το μέλλον μας στην τύχη.
Μαθαίνω πως ο Παπανδρέου πηγαίνει και αυτός στην αρχαία Ολυμπία. Ο προεκλογικός αγώνας πάνω στα καμμένα, κυριολεκτικώς. Πάνω στον ιδρώτα που έχυσαν οι πολίτες και οι πυροσβέστες πριν από λίγο. Σεβασμός αρπακτικού.
Προσοχή στο τσιτάτο: Η ελλάδα δέχεται επίθεση. Δε θα μας βγεί σε καλό. Τα ένστικτα που ξυπνά είναι φόβος, καχυποψία, ξενοφοβία και πόσα άλλα. Θα γίνουμε τέρατα, τη στιγμή που θα χρειάζεται να γίνουμε πιο ανθρώπινοι.
Σας ευχαριστούμε πολύ για την προθυμία σας να βοηθήσετε σε αυτήν την τραγική στιγμή. Δυστυχώς, αποτελούμε μια πολύ μικρή μειοψηφία, καθώς η ανταπόκριση δεν ήταν αυτή που περιμέναμε. Περισσότεροι από 1000 άνθρωποι διάβασαν την έκκλησή μας αλλά λιγότεροι από 10 αποφάσισαν να απαντήσουν. Επιπροσθέτως, δεν καταφέραμε να συνεννοηθούμε με την Πυροσβεστική Υπηρεσία για να πάρουμε κατευθύνσεις. Επομένως, δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε την εξόρμηση που προσπαθήσαμε να οργανώσουμε.
Σας ευχαριστούμε όλους πάρα πολύ για την πρόθεση συμμετοχής στην προσπάθεια να υπερασπιστούμε τον κόσμο μας.
ακόμη και για τους εαυτούς τους. Τον κόσμο θα φροντίσουν σωστά;
Η έλλειψη σχεδιασμού (πολυφοριέται ως λέξη, αλλά όχι άδικα βέβαια) φαίνεται ολοκάθαρα σε αυτή την φωτογραφία. Ο πρωθυπουργός μαζί με τρείς κομβικούς συνεργάτες του (μεταξύ των οποίων και ο ΥπΕθΑ*) εν πτήση προς τα σημεία της πυρκαγιάς. Με μια σοβαρή κυβέρνηση αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί. Χθες λοιπόν, το ελικόπτερο δυσκολεύτηκε αρκετά να προσγειωθεί λόγω των ανέμων σε συνδιασμό με την πυργαγιά σε σημείο να αλλάζει μέρη και επειδή έχουμε δει αρκετά τελευταία με τα ελικόπτερα (θυμήσου Chinook) έπρεπε κάποιος υπεύθυνος άνθρωπος (όχι θεσμικά απαραίτητα) να σκέφτεί να τους πεί να πάνε χωριστά. Αυτό εμένα μου λέει πως το μόνο που πήγαν να κάνουν ομαδικά και αρπακολατζίδικα ήταν δώσουν το παρόν για λόγους εντυπώσεων. Όχι πως δεν ήταν ειλικρινής η πρόθεση τους, αλλά αυτή η μαλακία έγινε στη φούρια και τον πανικό του προεκλογικού άγχους μπροστά στην καταστροφή. Μπράβο στο μυαλό που το σκέφτηκε και κυρίως το υλοποίησε.
Μετά περιμένουμε να χρησιμοποιήσουν σωστά τον κρατικό μηχανισμό; Αυτοί είναι ανεπαρκείς να προστατεύσουν την πάρτη τους πανω στον πανικό… ή όλα είναι θέμα προεκλογικής εικόνας τελικά; Μπαααααα, σιγά τους μαγκάϊβερς.
Το άμεσα επόμενο στάδιο της επικοινωνίας τους είναι να φανούν θύματα ή ήρωες ανάλογα με τη ροή των γεγονότων (με μια μυρωδιά G. W. Bush στις 12 Σεπτεμβριου, αν θυμάστε). Εδώ ήμαστε και θα τα δούμε (αν δεν καούμε και ‘μεις μέχρι τότε)
Όπως επίσης από την πλευρά μας, καλό θα είναι να μην παρασυρθούμε από τον τρόμο και τον πανικό και υπερβάλουμε τις επόμενες μέρες, γιατί φοβάμαι πως έτσι θα βάλουμε το ΛΑΟΣ (και κάθε τέτοιου είδους λογικές) στη βουλή ΠΡΙΝ από τις εκλογές.
* Aν δεν κάνω λάθος, η θέση του δεν είναι εκεί αλλά σε μια πανάκριβη υπόγεια αίθουσα συντονισμού. Αλλά ξέχασα… έχουμε εκλογές.
… ή δεν έχουν πάρει χαμπάρι πως η κριτική για τον πρόεδρο τους γίνεται γιατί πολύ απλά ΑΥΤΟΣ είναι ο πρωθυπουργός σήμερα (είναι;). Τους αφιερώνω λοιπόν το παρακάτω κείμενο του υποψήφιου -τότε- πρωθυπουργού και τα σχόλια δικά μου. (Τις απειλές σας σε αυτόν λοιπόν. Εγώ δε σας φταίω… αγγαρία κάνω, ποινήν εκτοίω που λέει και ο τρισμέγιστος ρεϊντζερ λόβερ σας)
Σε δύο εβδομάδες από σήμερα κλείνει ένας ιστορικός κύκλος του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.
(Ο καθένας μετράει ό,τι και όπως του αρέσει και τον βολεύει. Λες και το όνομα Καραμανλής και η εκμετάλευση του κυρίως, συνεχίζει το έργο του εθνάρχη-όπως άφηνε το περιβάλλον να εννοηθεί. Κούνιες που σας κούναγαν παρθένες καρτέλες ενσήμων)
Συμπληρώνονται τριάντα χρόνια ομαλού πολιτικού βίου, κατά τη διάρκεια του οποίου εμπεδώθηκε και θωρακίστηκε η Δημοκρατία ως μια συνολική κατάκτηση, καρπός της συμβολής όλων των Ελλήνων.
Σε δύο εβδομάδες ο τόπος μας αλλάζει σελίδα. Εχοντας κεφαλαιοποιήσει και κατοχυρώσει τα επιτεύγματα της Μεταπολίτευσης, αφήνει οριστικά πίσω λάθη, παραλείψεις και σφάλματα του παρελθόντος. Αυτά που πολλές φορές λειτούργησαν ως τροχοπέδη στις κατακτήσεις μας και ναρκοθέτησαν τους στόχους μας.
(Αυτήν την παράγραφο θα την ακούμε και θα την διαβάζουμε όσο ζούμε από τον οποιοδήποτε πολιτικό. Με λίγα λόγια… σάλια και πάλι σάλια.)
Οι πολίτες, εδώ και πολύ καιρό, μας δείχνουν τον δρόμο για την πορεία μετά τις 7 Μαρτίου. Μας καλούν να κλείσουμε αυτόν τον κύκλο και να θέσουμε τις βάσεις για ένα μεγάλο ποιοτικό άλμα προς το μέλλον.
(βλ. δείγμα ποιοτικού άλματος εκείνης της εποχής)
Το μήνυμα αυτό αποτελεί για μένα κορυφαία δέσμευση και βασικό στόχο στη νέα διακυβέρνηση. Αποτελεί την πυξίδα της παράταξής μας για τα επόμενα χρόνια.
(Η πυξίδα αυτή τη στιγμή -3,5 χρόνια μετά από τις εύηχες μπούρδες σου- είναι χωμένη βαθειά στον κώλο μας. Μαζί με το κομμένο χέρι μας)
Μαζί με τους συνεργάτες μου θα αγωνιστούμε για να θεραπεύσουμε τις αδυναμίες που μας κληροδοτεί το παρελθόν και να διαμορφώσουμε τις κατάλληλες συνθήκες που θα επιτρέψουν σε κάθε κοινωνική ομάδα, στον καθένα πολίτη προσωπικά, να αναμετρηθεί με τις προκλήσεις των καιρών.
(Ακολουθεί μικρό δείγμα σεμνών και ταπεινών συνεργατών)
Είμαι βέβαιος ότι όλοι οι Ελληνες θέλουν να γνωρίζουν με σαφήνεια ποια είναι τα κριτήρια της νέας διακυβέρνησης. Με ποιους κανόνες θα πορευθούμε [*]. Κατά πόσο θα αποδειχθούμε ικανοί να αψηφήσουμε το πολιτικό κόστος [**]. Να απαλλαγούμε από παραδοσιακές προκαταλήψεις και αγκυλώσεις.
[*] Αναμφίβολα!
[**] Γιατί είπαμε πως γίνονται οι εκλογές τώρα; Να ρωτήσω μήπως τον κ. Ζορμπά καλύτερα;
Διαβεβαιώνω κάθε Ελληνίδα και κάθε Ελληνα ξεχωριστά ότι οι δικές τους ανάγκες, η δική τους φωνή, η δική τους κριτική θα είναι τα σημεία αναφοράς μας.
(Γεγονός! Η ειλικρίνεια δε των συνεργατών σας είναι αφοπλιστική μέχρις αυτοκτονίας. Προφανώς η εξουσία φέρνει άλατα στον αυχένα σας και δε κοιτάτε καθόλου προς τα κάτω ούτε στο ελάχιστο ή αν κατά λάθος αναγκασθείτε να κοιτάξετε νομίζετε πως συναντάτe UFO. Το παρακάτω παράδειγμα χαρακτηριστικό, όσο και τραγικό)
Εχω επανειλημμένα δεσμευθεί ότι η Νέα Δημοκρατία και εγώ προσωπικά, ως κυβέρνηση και Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων, θα συνεργαστούμε με όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου στην οικοδόμηση ενός νέου πολιτικού πολιτισμού. Με έναν νέο κώδικα πολιτικής ηθικής. Με σύγχρονες αντιλήψεις συμβατές προς τις ανάγκες τού αύριο. Αυτός ο νέος πολιτικός πολιτισμός θα είναι το θεμέλιο της νέας διακυβέρνησης.
(Χριστός και Απόστολος, ανέκραξεν ο άθεος! Καταρχήν αντιλαμβάνομαι την σορωπιάστη σας δήλωση και την ανάγκη αυτής τότε, μόνο που σήμερα είναι πια Αυγουστος του 2007 και δεν πάσχω ακόμη από αλτζχάϊμερ)
Στη διαμόρφωση αυτού του πλαισίου όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Ελληνες θα έχουν καίριο και πρωταγωνιστικό ρόλο. Ολοι μαζί στον διάλογο, στην ανταλλαγή ιδεών, στη σύνθεση. Χωρίς διαχωριστικά τείχη, χωρίς τις διαιρετικές λογικές που πλήγωσαν τον τόπο, που δεν άφησαν τον λαό μας να βαδίσει ενωμένος στον δρόμο της ανάπτυξης, της προόδου και της ευημερίας. Θα είναι ένα άλμα για όλους. Γιατί όλοι πλέον αρνούνται τους αποκλεισμούς. Ολοι ζητούν διαφάνεια και αξιοκρατία. Ολοι απαιτούν γνήσια λαϊκή κυριαρχία, μακριά από διαβρωτικές επιρροές συμφερόντων και σκοπιμοτήτων.
(Κάτσε να τα πάρουμε από την αρχή, καμάρι μου. Τί έδειξε ο καιρός: Πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν πολλοί. Άλλοι ήταν το νούμερο 1, άλλοι το νουμερο 2 και άλλοι πήραν το χρυσό δακρυγόνο ως διάκριση για την επιτυχημένη τους παρουσία στο διάλογο. Επίσης αν θεωρείτε πως το αστυνομοκρατούμενο (παρα)κράτος βοηθά με τις ασπίδες και τις σιδερογροθιές να πέσουν τα τείχη και οι διαιρετικές λογικές που επικαλείστε (αν και με αυτήν την αναφορά σας αναιρείτε την δεύτερή σας παράγραφο, εντελώς) … να πάρουμε κι άλλες, αδελφέ!. Να δηλωθούμε και χαφιέδες άμα σε βολεύει.
Επίσης να σας πληροφορήσω πως τα τελευταία χρόνια, το άλμα στην καθομιλουμένη λέγεται και πήδημα. Άκου θα είναι ένα άλμα για όλους! Τουλάχιστον σε αυτό ήσουν ειλικρινής. Το αναγνωρίζω.
Σε ένα σημείο του κειμένου που λέει για διαφάνεια, κάτι για συμφέροντα και αξιοκρατίες, είμαι σίγουρος πως σήμερα θα έχετε μετανιώσει πικρά την ώρα και τη στιγμή που το γράφατε και πως θα ξερνάτε ακόμα τα σουβλάκια απ’ τον Μπαϊρακτάρη. Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μήν πείς, που λένε.
Τέλος, η λαϊκή κυριαρχία ΔΕΝ είσαι εσύ. Ούτε αυτός που τη γράφει, ούτε αυτός που την σκέφτεται, ούτε -περισσότερο- αυτός που την εκφράζει. Ενα επικοινωνιακό τρυκάκι του μπαγλαμά που σου έριξε την ιδέα να το γράψεις μπας και ψαρώσω εγώ. Αυτά να τα πείς σε τίποτα νεοφιλελεύθερους συνεργάτες σου να χάσουν τα άχαστα τους.
Δεσμεύομαι ότι η κυβέρνησή μου θα λειτουργεί με βάση συγκεκριμένες αρχές και κανόνες, που θα εμβαθύνουν την ποιότητα της Δημοκρατίας στη χώρα:
(Σιγά γιατί η παραγωγή καλσόν δε σε προλαβαίνει)
* Διαφάνεια στη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Αξιόπιστοι θεσμοί, άτρωτοι από σκοπιμότητες και ανεπηρέαστοι από κάθε είδους πιέσεις. Οι διαδικασίες σε κάθε λειτουργία της κρατικής μηχανής θα είναι πλέον ανόθευτες και θα υπόκεινται σε διαρκή έλεγχο.
(… και επαναλαμβάνεσαι… και εκτίθεσαι)
* Πολιτικός διάλογος. Πολιτική αντιπαράθεση με σεβασμό στην αντίθετη άποψη, χωρίς αλαζονεία, χωρίς δαιμονοποιήσεις. Ηρθε η ώρα να αποβάλουμε οριστικά από τον δημόσιο βίο την εμπάθεια και την οξύτητα. Να αναζητήσουμε με συνέπεια και ευθύνη τη σύνθεση και τη συναίνεση. Αυτά που μας ενώνουν.
(Μπλά, μπλα, μπλιαχ. Κάτι πιό προτότυπο από κουτόχορτο έχεις να μας προτίνεις; Είναι βαρετά να ακούμε τα ίδια από όλους σας, χρόνια τώρα. Τί να σου πώ; Για την εμπάθεια στο δημόσιο βίο και την οξύτητα ρώτα τον Βύρωνα τον εραστή της περισπωμένης και για τη συνέπεια και την ευθύνη… το video club της γειτονιάς σου. Κουράστηκα με τις χιλιομασημένες μαλακίες που ξεστομίζετε μετά τις εκλογικές σας νίκες)
* H κοινωνική ευθύνη είναι το κυρίαρχο κριτήριο στην άσκηση της πολιτικής μας. Ειλικρινής και απροκατάληπτος διάλογος με όλους. Αλλά και έντιμες, γενναίες αποφάσεις, μακριά από τη φοβία του εκλογικού κόστους. Δίνουμε τέλος στην εποχή του λαϊκισμού, των αμφιταλαντεύσεων, των παλινδρομήσεων που κόστισαν ποικιλότροπα στα εθνικά συμφέροντα.
(Δεν αντέχεσαι! Τί να πρωτοσχολιάσω; Αρχίσω να σε βαριέμαι)
* Τέλος στη διαφθορά του κρατικού μηχανισμού. «Γρηγορόσημα», «φακελάκια» και θλιβερές συναλλαγές που ντρόπιασαν το κράτος και ταπείνωσαν τον πολίτη θα πρέπει να εκλείψουν το ταχύτερο δυνατόν.
(Πράγματι. Δεν υπάρχουν πλέον. Τέλειωσαν οι ντροπές. Τώρα στα ζητούν στα μούτρα σου. Που ζείς ρε Κώστα; Θα μου πείς από την άλλη… στη δική σου τη ζωή ποτέ δεν υπήρξαν, ούτε και θα υπάρξουν. Στο εύχομαι ειλικρινά, όμως οι δικές μας οι ζωές δεν είναι το SIMS για να παίζεις. Ούτε και τα νεύρα μας επίσης)
* Το κράτος παίρνει οριστικό «διαζύγιο» από το κόμμα. Δίνουμε τέλος σε ένα φαινόμενο που έγινε αιτία υπανάπτυξης για τη χώρα, διάβρωσης για τη διοίκηση, διχασμού για την κοινωνία, οικονομικής αιμορραγίας για τον φορολογούμενο. Αντιμετωπίζουμε, ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, ισότιμα τον κάθε πολίτη. Χωρίς μεροληψίες, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς αθέμιτες αντιπαροχές.
(Γιαυτό μπήκε ό,τι πιό άχρηστο, απαίδευτο και “πεινασμένο” στους κρατικούς μηχανισμούς ξαφνικά; Ο κ. Σημαιοφορίδης σου θυμίζει τίποτα; Ο κ. Κουρής; Ευτυχώς που η μνήμη μου είναι επιπέδου χρυσόψαρου. Αμα θέλει κανένας άλλος συμπληρώνει)
* Κατοχύρωση της αυτονομίας των θεσμών. Θέλουμε η Αυτοδιοίκηση, ο συνδικαλισμός, τα κοινωνικά κινήματα να λειτουργούν ελεύθερα και χειραφετημένα. Γιατί θέλουμε να είναι φορείς της ελεύθερης έκφρασης του πολίτη και των κοινωνικών ομάδων. Να συνδιαμορφώνουν το πλαίσιο λήψης των πολιτικών αποφάσεων.
(Δε κατάλαβα τί εννοείς; Δηλαδή, θεωρείς πως μπορεί να είναι στο χέρι σου να ΜΗΝ είναι ελεύθερα έκφρασης; Ωραίους συνειρμούς κάνεις)
* Ενίσχυση της ελεύθερης πληροφόρησης. Στόχος μας ο πλουραλισμός και η αντικειμενικότητα. Προστατεύουμε την πληροφόρηση από κάθε πηγή αθέμιτης επιρροής. Με μια κυβέρνηση που δεν παρεμβαίνει, αλλά αντιθέτως απελευθερώνει. Τα δημόσια μέσα επικοινωνίας γίνονται υπόδειγμα αντικειμενικής πληροφόρησης, στην υπηρεσία της κοινωνίας και του πολίτη. Με ταυτόχρονο άνοιγμά τους σε όλες τις φωνές. Δημοκρατία σημαίνει σεβασμός στη διαφορετική άποψη.
(Τί λε ρε παιδί μου! Τρομερή πρωτοβουλία. Αλήθεια, αυτό το “Προστατεύουμε την πληροφόρηση από κάθε πηγή αθέμιτης επιρροής” το είχες πεί στον Βουλγαράκη ή δεν είχε σήμα η vodafon να τον ειδοποιήσεις;)
* Παιδεία – Πολιτισμός. H πολιτική του ΠαΣοΚ άφησε πίσω τη χώρα στα θέματα της Παιδείας και του Πολιτισμού. Δίνουμε μείζονα προτεραιότητα στα θέματα αυτά. Αναγνωρίζουμε πως η ισχυρή Ελλάδα που οραματιζόμαστε χτίζεται με την επένδυση στους τομείς αυτούς. Μπορούμε να γίνουμε ξανά μια χώρα πνευματικής πρωτοπορίας. Προσωπικό μου όραμα είναι να γίνει η Ελλάδα διεθνές, παγκόσμιο κέντρο Παιδείας και Πολιτισμού. Μπορούμε να το πετύχουμε[*]. Αξιοποιούμε όλες τις δυνατότητες που μας παρέχει η Κοινωνία της Γνώσης και της Πληροφορίας. Επενδύουμε στον πολιτισμικό μας πλούτο, στο ανθρώπινο κεφάλαιο του τόπου μας, στη νέα γενιά.
[*] Με το αζημίωτο, βέβαια!
(Αλήθεια, όταν λες πως επενδύεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο για τη νέα γεννιά, βλέπεις μπροστά σου την Γιαννάκου; Επίσης να παρατηρήσω πως σε αυτήν την παράγραφο-δέσμευση (εδώ γελάμε), μου μυρίζει έντονα Εκκλησιά και λίγον από Χούντα, αλλά δε μπορώ να βρώ ακόμα που ακριβώς είναι (όπως λέμε “‘άηχος, η βρωμερή”)
Οικοδομούμε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολιτικούς και στους πολίτες. Μια σχέση που ανταποκρίνεται στη δομή της κοινωνίας μας και στις απαιτήσεις των καιρών. Εχουμε το θάρρος και τις δυνάμεις να πετύχουμε εκεί που άλλοι είτε δίστασαν είτε απέτυχαν.
(Όπου τολμούν οι αετοί. Ωραία ταινία)
Μπορούμε να δουλέψουμε εμείς για το μέλλον και το μέλλον για εμάς.
(Βρε την στύψατε την πέτρα! Τί λέμε τώρα! Αλήθεια, τί προϋπηρεσία είπατε πως έχετε εργασιακά; Πάντως η φράση αυτή μου μοιάζει πιο πολύ σαν σλόγκαν εταιρείας επενδύσεων -ονόματα δε λέμε… , όπως επίσης το μόνο σίγουρο είναι πως έχετε δουλέψει τα τελευταία χρόνια πολύ κόσμο για να φτιάξει το δικό σας μέλλον)
Σας καλώ, όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Ελληνες, να κάνουμε το επόμενο βήμα μαζί.
(Στη στεριά δε ζεί το ψάριιιιιιιιιιι…………………………….. μπουπ!….)
… δείραμε together τίποτα φοιτητές ή συνταξιούχους;
… “αυτοκτονήσαμε” μαζί κανέναν υπάλληλο πολυεθνικής;
… μήπως μαζί παντρευτήκαμε στα Παρίσια;
… εκτός και αν μαζί κάναμε φού να σβήσουν οι φωτιές;
… ή μήπως στην τελική μαζί πήραμε αυξηση ή παρέα ξεκοκαλίσαμε τα Ταμεία;
Τις εφήμερες τύψεις σας (λέμε τώρα) ΔΕΝ δέχομαι να τις μοιραστούμε ΜΑΖΙ κύριοι. Βρείτε κάτι πιό τίμιο να πείτε. Ένα σκασμό λεφτά δίνετε στους επικοινωνιολόγους άλλωστε.
Άμα θέτε να είμαστε μαζί, να είμαστε και στα σκατά μαζί. Όχι μόνο στο μήνα του μέλιτος.
το σύνθημα “εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι Καραμανλής και πάλι” λεγόταν αλλιώς. Ας πούμε “εμπρός λαέ, μή σκύβεις το κεφάλι, σήκωστο ψηλά να σε φαπώσω πάλι“. Μέχρι που θα χειροκροτούσα την ειλικρίνεια τους.
Πρόσφατα σχόλια