Γιατί και τον καφέ τον έφαγε πιο γεμάτα, αλλά και γιατί ήδη έχει διατελέσει αρχηγός σε ευρύτερη βάση (και πιο βαρβάτη)
…………………………………………………………………………………………
Βέβαια Μπένι μου το ότι παίζει πια στον Ηρακλή -και ας με συγχωρέσουν οι φίλοι Dark και Indictos- μην το λαμβάνεις υπόψην σου.
πως είναι τουλάχιστον ειλικρινής με τα συναισθήματα του ο κ. Στυλιανίδης.
Προτείνω λοιπόν να πάμε να τον συγχαρούμε δοθήσης της ευκαιρίας για την ανάληψη των νέων καθηκόντων του στο υπουργείου παιδείας, στο blog του και στο αντιπροσωπευτικότερο post για την περίσταση. (όποιος έχει αντιρρήσεις σε ποιον ανήκει αυτό το ιστολόγιο, ας ρίξει μια ματιά στο κείμενο του πρώτου post)
Από τον καναπέ Κώστα μου όμως, το μόνο που μπορείς να δείς είναι τηλεόραση.
Επιτέλους το κατεβάσανε οι πεταλωμένοι γάτοι.
Οι εικόνες δημοσιεύτηκαν στον σημερινό Ελ. Τύπο (δυστυχώς με κροπάρισμα που έκρυβε το στόχο του μηνύματος σε δυο από αυτές) μαζί με ορισμένα εξαιρετικά κείμενα και γνώμες φίλων.
(Εντάξει βρε ‘σεις, συμβαίνουν και στας καλυτέρας των οικογενειών)
……………………………………………………………………………………………………………..
Αυτό που περιμένω όμως και με έχει εξοργίσει είναι ένα σχόλιο μου, που ακόμα τουλάχιστον -και ενώ ο αριθμός των comments ήταν ακόμα κοντά στα 70 χθες το βράδι- περιμένω να περάσει από λογοκρισία (moderation) στο blog του Βενιζέλου. Δεν είναι πως εκφράζω την αποψάρα μου και θέλω να την δώ στου Βενιζέλου το blog (ψώνιο, γουάου και τα λοιπά), αλλά θεωρρώ πως είναι θέμα αρχής διαλόγου και ευγενείας. Ελπίζω να είναι λόγω φόρτου σχολίων και όχι λόγω φίμωσης (δεν έγραψα ούτε μισό κακό λογάκι. Να, κάνω και το σταυρό μου) γιατί τότε Μπένι μου… ζήτω η Ελλάδα, ζητω η θρησκεία, ζητω η Νέα Δημόκρατία και εις τους αιώνας των αιώνων.
Το σχόλιο εμφανίσθηκε μαζί με αρκετών άλλων με πραγματικούς λογαριασμούς. Βέβαια τα ανώνυμα που τον εκθείαζαν είχαν δημοσιευτεί αβίαστα. Καααααααλά παιδιά έχεις και συ Ευάγγελε μου στο blog σου (Ε, ρε κάτι ζόρια που τραβάτε κι εσείς τα αρωστάκια της εξουσίας).
Άφησε μισάνοιχτη την πόρτα ενός χιλιοτρακαρισμένου αυτοκινήτου αφημένου σχεδόν στη μέση του δρόμου ο Στέφανος και μπουκάρισε στο πατρικό του με βιασύνη. Εκεί τον περίμενε ο μικρότερος Παντέλος, ζαχαροπλάστης από τους λίγους, μα τούτη τη φορά δεν είχε καταφέρει να γλυκάνει ούτε στο ελάχιστο τον γέρο πατέρα του κι έτσι χρειάστηκε το Στέφο που ήταν μεγαλύτερος και πολύ πιό μπασμένος στα πράματα. Ετσι λέγαν τότε.
Μικρός θεατής τότε εγώ, ανάθεμα και αν καταλάβαινα Χριστό. Ο παππούς που με μεγάλωνε, δεν ήθελε να ακούσει διλήματα του τύπου δεξιά ή ΠΑΣΟΚ. Ένοιωθε Κουκουές, από αυτούς που δεν ήθελε να τον ξέρει ούτε το ΚΚΕ. Σκληρός, αγράμματος, παλαίος φούρναρης, άθεος και Σταλινικός. Αλλά αυτά τα έλεγε κρυφά πια, μονάχα στον εγγονό (που μάθαινε και γράμματα, όπως ήταν η ακριβής εκφρασή του). Να παρακαλούν οι γιοί του, ακλόνητος αυτός. Με τα πολλά -που θα λέγαμε αν είμασταν ομοτράπεζοι- δεν κατάφεραν να τον πείσουν ποτέ όσο και αν προσπάθησαν. Πρέπει να ήταν το ‘85 τότε και θυμάμαι πως γυρίζοντας από το εκλογικό τμήμα όπου και ψήφισε, ένοιωθε περισσότερο τσαντισμένος ακόμα και από εκείνη τη βραδιά δυο χρόνια μετά που κερδίσαμε το ευρωμπάσκετ. Μας άφησαν ρε, μην είσαι κορόϊδο, μου είπε τότε.
Οι θείοι μου εμφανώς ξαναμμένοι με την πολιτική κατάσταση εκείνη την εποχή, έτρεχαν από σπίτι σε σπίτι, μιλούσαν κάνα, ράναν. Το ΠΑΣΟΚ για αυτούς τότε, δεν έπρεπε να σβήσει την ώρα που η αριστερά είχε ήδη κυβερνήσει -έστω και άτσαλα- 4 χρόνια μονάχα. Νιώθανε πως αν έπεφτε, θα τελείωνε για πάντα αυτή η ευκαιρία της. Τόσο απλά, τόσο ενστικτώδη.
Τα χρόνια πέρασαν και οι αφίσσες του νεαρού Νιώτη, δε ξανακόλλησαν ποτέ ξανά με αλευρόκολλα στο αυτοκίνητο του Στέφανου, ο Παντέλος αφιερώθηκε στα μικρά παιδιά του και ο παππούς ξέσπασε δυο φορές ακόμα. Όταν είδε τον Γκορμπατσόφ να δίνει το χέρι του στον Ρέηγκαν και το ΚΚΕ να δίνει την αρχηγεία σε γυναίκα. Λίγα χρόνια μετά έφυγε και αυτός μαζί με το “σύστημα”.
Σήμερα, κοντά 20 χρόνια μετά, τα πραγματα έχουν αντιστραφεί εντελώς. Τέτοιοι άνθρωποι δεν φοβηθήκαν καμμιά δεξιά πως θα τους φακελώσει. Σιγά τα ωά. Αγανάκτησαν με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα επειδή τα τελευταία -αρκετά- χρόνια δεν ήταν ούτε Σοσιαλιστικό, ούτε κίνημα. Κουράστηκαν με τις βιαστικές κραυγές παραμονές όλων των εκλογών για ισότητα και λαϊκή κυριαρχία όταν οι φωνασκούντες βολεύονταν με γάμους στα Παρίσια και με lifestyle πόζες στα media και ύφος χιλίων καρδιναλίων κάθε φορά που τους συναντούσαν. Ντράπηκαν όταν σύντροφοί τους βολεύτηκαν οικογενειακώς με θέσεις σε κρατικά νοσοκομεία και πλέον τη συντροφικότητα την εκφράζουν μέσα από ακριβά αυτοκίνητα και αυτή επιλεγμένη. Προσβλήθηκαν όταν ο σοσιαλιστής Χρυσοχοϊδης τους έστειλε ένα προεκλογικό φυλλάδιο που οι 5 στις 7 φράσεις του περιείχαν τη λέξη “ασφάλεια”. Να χέσουν τέτοιους αριστερούς. Να χέσουν χίλιες φορές τους δικούς τους -σκέφτηκαν- και τους μαύρισαν όχι γιατί δεν τους έπεισε ο Γιώργος σαν αρχηγός. Δεν περίμεναν να τους πείσει κανένας πλέον. Είχαν δεί εδώ και πολλά χρόνια πώς στο κόμμα που πίστεψαν είχανε μπεί σόγαμπροι οι εκσυγχρονιστές και του γαμούσαν τη μάνα. Ποιά αριστερή βάση, λοιπόν κύριοι περιμένατε να στηρίξει ΕΣΑΣ; Πόσο μαλάκες μπορεί να θεωρείται τον κόσμο πια, και για πόσο καιρό;
Το ΠΑΣΟΚ πάντα στήριζε πολλά στο συναίσθημα του κόσμου και στην ελπίδα πως ήταν το μόνο κόμμα εξουσίας που θα μπορούσε να γεννηθεί κάτι νέο, ελπιδοφόρο και πραγματοποιήσιμο. Ο πυρήνας του δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλος όσο της ΝΔ, ούτε τόσο συμπαγής όσο του ΚΚΕ. Η μνήμη του Ανδρέα ξεφτούσε όλο και περισσότερο και η θύμηση του Σημίτη (κανείς δεν τον φώναξε με το μικρό του, σε ένα κόμμα που είναι στην κουλτούρα του αυτό) έφερνε αντίθετα αποτελέσματα. Ο τελευταίος πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ είχε μηδενίσει μόνος του αυτές τις αποστάσεις μεταξύ ΠΑΣΟΚ και δεξιάς στην πράξη. Έτσι δε μπορούσε να τις επικαλεστεί κανένας τους από εκεί και πέρα.
Στις εκλογές αυτές έγινε ένα ημιτελές θαύμα. Κάποιοι δε μάσησαν μπροστά στον καθρέφτη τους. Η αξιοπρέπεια είναι πίο σημαντική από το κόμμα στον καθένα ξεχωριστά. Η ψήφος είναι μοναχική και γρήγορη. Σαν πυροβολισμός. Όταν ψηφίζεις δεν μπορείς να υπολογίσεις τί θα κάνουν οι άλλοι. Και αυτή η σιωπηλή ομοβροντία έγινε σ’ αυτές τις εκλογές δίχως συνενόηση. Το αριστερό κομμάτι της κοινωνίας μας έδειξε άντερα, έκανε την αυτοκριτική του, ψήφισε τίμια με το συναίσθημα του και προτίμησε να τιμωρήσει αυτούς που αγάπησε κάποτε, ψηφίζοντας αριστερά κόμματα ξέροντας από την αρχή πως αυτή η ψήφος τους δε θα πήγαινε σε κόμμα που θα κυβερνήσει. Είμαι σίγουρος πώς αν ξαναγίνονταν αυριο εκλογές θα υπήρχαν ακόμα περισσότερες ομοβροντίες, ειδικά μετά τα γεγονότα που ακολούθησαν. Σκληρό μα και δίκαιο. Όπως πολλές φορές και η ζωή αυτών των ανθρώπων. Ημιτελές το θαύμα όμως, γιατί θα περίμενα μεγαλύτερη ευαισθησία και από άλλους χώρους. Αντί αυτής, το ένστικτο του φόβου και της συσπείρωσης που έδειξε η δεξιά πτέρυγα έδωσε συγχωροχάρτι στην επικίνδυνη ανικανότητα (ή στην παμπόνηρη ικανότητα να φαίνονται ανίκανοι). Κρίμα. Ισως να ήταν ακόμα πιό χρήσιμες οι ενδεχόμενες ζυμώσεις στο πολιτικό σκηνικό έτσι.
Αν λοιπόν ψάχνουν οι πράσινες γραβάτες να βρούν τί έφταιξε που ήταν οι μόνοι που χάσανε σε αυτές τις εκλογές, καλό θα είναι να χαλάσουν το μανικιούρ τους και να ψάξουν πιό βαθειά από την βραχύβια άχρηστη μνήμη τους. Καλό θα είναι να χαμηλώσουν τα μάτια τους μήπως και δούνε ποιούς στην πραγματικότητα προδώσανε με τη στάση και την παρουσία τους τόσα χρόνια. Όταν απαξιώσανε την πολιτική του πεζοδρομιού, όταν απαξιώσανε τα συναισθήματα των ανθρώπων που τους στήριζαν για χρόνια για να υιοθετηθούν από νούμερα και δείκτες που δεν είχαν κανένα αντίκτυπο στο λαό. Αφού έχασε την ανθρωπιά του ως κόμμα για να μπορεί να συνομιλεί με την αλαζονία με ίσους όρους, τότε θα έρθουν ακόμα χειρότερα αποτελέσματα. Όχι μόνο για το ΠΑΣΟΚ. Για όλη την συναισθηματικώς αόριστη αριστερά όπως την αντιλαμβάνομαι και τη ζώ χωρίς -ισμούς και δόγματα. Αν κάποιο κόμμα μπορούσε να την εκφράσει με μια κυβέρνηση κάποτε, αυτό χάθηκε πολλές δεκαετίες τώρα και καλό θα είναι να μη ψάχνει κανένας μόνο τα τελευταία χρόνια.
Παρόλα αυτά μοιάζει πως είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ λοιπόν αυτό το αποτέλεσμα. Είναι ένα δώρο που δεν δίνεται στον καθένα και συχνά. Την αρπάζει, αλλάζει πραγματικά προς όφελος πολύ περισσότερων ακόμα κι από τους ψηφοφόρους του, εκσυγχρονίζεται εντάσεται στις προσδοκίες του κόσμου, πετάει ό,τι ανήκει δεξιοτερα από το κέντρο του αλλά και δίνει θετικές κατευθήνσεις. Βλέπει χαμηλότερα, βλέπει αριστερότερα και προτείνει λύσεις μιας και ακόμα προλαβαίνει-δε προλαβαίνει να είναι κόμμα εξουσίας. Υπερβολική βιασύνη όμως δε χρειάζεται. Ο κ. Βενιζέλος έσπευσε να δημιουργήσει τηλεοπτικού πολιτισμού εντυπώσεις, άκομψα και ιδιοτελή, τη στιγμή που η χοντροπετσιά του τον έκανε να μην αντιληφθεί τί ζημιά ενδεχομένως κάνει. Τα ωραία και στρόγγυλα λόγια είναι μόνο για να γράφουν όμορφα στις κάμερες Ευαγγελε κι αυτό είναι πλέον κατανοητό από τον καθενα πια. Δε πουλάει παρά μόνο στον “συναγωνιστή σου” Πρετεντέρη (και μάλλον αυτό προσμένεις). Ο Γιώργος το βράδυ της Κυριακής έμοιαζε -ακόμα και στον ουδέτερο παρατηρητή- τόσο προδομένος από τους γύρω του που ντράπηκα και εγώ. Λίγος ή μόνος και τόσο άκομψα, τελικά και… ξαφνικά; Μου μοιαζει η “κίνηση προς το Ζάππειο” πως θα μείνει ιστορική με αυτά τα δεδομένα. Θα θυμίζει τη διάλυση ή την κατηφόρα στην καλύτερη.
Σήμερα αν ζούσε ο παππούς και ο Παντέλος, ο Στέφανος θα μπουκάριζε μαζί τους στο εκλογικό κέντρο και δε θα ακουμπούσαν το ψηφοδέλτιο αυτού του ΠΑΣΟΚ. Ποια διαφορά θα του έκανε αν έβγαινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ στο κάτω κάτω της γραφής; Το πολύ να τσακώνονταν όπως παλιά, ποιό αριστερό κόμμα θα ψήφιζαν. Δεν είναι το δικό τους Πασοκ. Είναι των άλλων πια. Ή καλύτερα, αυτών που γίναν σαν τους άλλους. Όχι τους τότε, ευτυχώς. Της παράλληλης μετεξέλιξής τους.
Το βράδυ των αποτελεσμάτων γύρισα το κανάλι και έβαλα τον τελικό του Εurbasket. Ήταν ο πρώτος αγώνας που είδα σε αυτό το τουρνουά, μιας και δεν το κατέχω το άθλημα ιδιαίτερα. Χαμογέλασα στο τέλος, ενθυμούμενος τον παππού μου και την αγαπημένη του πια νικήτρια “Ρουσσία”… και το ποσοστό του ΚΚΕ του (έστω της Αλέκας) στο άλλο κανάλι. Θυμήθηκα την τότε στάση του και λύγισα.
…και λες ακόμη τέτοιες ομορφιές;
“Η δύναμή μου είστε εσείς. Δύναμή μου είναι οι πολίτες και μόνο οι πολίτες.
Αλήθεια, ο ΣΕΒ το ξέρει;
Αλλά ξέχασα. Είναι η γνωστή φρασεολογία που ακολουθείτε όλοι στα μπαλκόνια και κατά τις μέρες του προεκλογικού σας αγώνα (τρομάρα σας, τί αγωνία περνάτε και σεις για τα προς το ζείν).
Αυτό το ξέρει πολύ καλά ο ΣΕΒ…
με όλο το σεβασμό, θα πρότεινα τουλάχιστον ό,τι κόμμα και αν έχει ο καθένας μας αποφασίσει να ψηφίσει, ας επιλέξει κάποιους ικανούς πέραν από τα γνωστά τζάκια που το μόνο που προσφέρουν είναι να περιφέρουν το “ιστορικό” όνομα της οικογενείας τους στα έδρανα και τα κανάλια, μεγαλώνοντας την επιρροή και την περιουσία τους.
Ψηφίζουμε και βουλευτές εκτός των άλλων. Ας μην το λυσμονούμε.
… να έχετε και κανένα πυροσβεστήρα κοντά στην τούρτα.
Δε θέλει και πολύ να αρπάξουν τα κεριά με αυτόνα που μπλέξαμε.
Βy the way, χρόνια πολλά και καλά για αυριο Κωστάκη… και από μακριά.
Κοπέλα από την Αλβανία, ετών 25, έγγαμη με παιδιά, χτυπημένη από λευχαιμία ζητά επειγόντως αίμα και μάλιστα αρκετό.
Παρακαλώ ολους τους φορείς και όσους μπορούν να το διαδώσουν. Χρειαζόμαστε άμεσα 7 φιάλες αίμα και οι ανάγκες αυξάνονται.
(Από το blog ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ part II)
Προσπάθησα να δώ το ντιμπέϊτ χθες το βράδυ όσο μπορώ πιο αποστασιοποιημένα (εντάξει, δεν έσκισα πολλά καλσον, αλλά προσπάθησα) γινόταν, μιας και μου το ζήτησε ένας φίλος από την Ελευθεροτυπία (έχει και τα μούτρα μου φωτογραφία. Χαχαχα, η ψωνάρα!) Κράτησα ορισμένες σημειώσεις γιατί έπρεπε να βάλω βαθμούς και τις καθαρογράφω εδώ (χωρίς τα μπινελίκια που είναι γραμμένα στο τεράδιο μου)
………………………………………………..
Εικόνα: μετανιωμένης φιλελεύθερης γκόμινας που πλέον δε σε πείθει να την ξαναδεχτείς πίσω. Ασε που δε κάνει καλό κρεβάτι (κανει κόλπα μόνο στις βίζιτες). Αυτή τη φορά δε μίλησε όπως συνήθιζε παλαιότερα. Σα να φοβήθηκε μή φάει καμμιά ανάποδή στα δόντια από τις μαλακίες που έχει κάνει. Καλή προσπάθεια αλλά δε μπορεί να πείσει πως είναι παρθένα πιά και το ξέρει. Φάνηκε άλλωστε. Να προσθέσω πως δεν “έγραψε” καλά και αυτό το αναθεματισμένο τικ που έχει με τα χίλια του κάθε φορά που τελειώνει μια φράση.
Highlights για την οικονομία: “Το παραδέχομαι. Μου πήρε 3 χρόνια για να καταλάβω….” Γατόνι πρωθυπουργέ μου, είσαι. Γατόνι, “… πολύ συζήτηση έχει γίνει για το θέμα των ομολόγων…” Συγνώμη κιόλας ρε χαλβά. “…είμαστε ακόμα σε δρόμο ανηφορικό…” για την αυξηση του ΦΠΑ. Οk, το πιάσαμε το υπονοούμενο.
Highlights για την κοινωνική πολιτική και ολίγον σπόντα από περιβάλλον: “… και αυτό είναι υψηλή προτεραιότητα για την κυβέρνηση μου…” αρχίζω και βαριέμαι, “… προγράμματα καρέτα-καρέτα,…” Ουάου! Θα πρόσθετα και την καρέκλα-καρέκλα, ο κα(η)μένος.
Highlights για την παιδεία: “… έγιναν κάποια λάθη στην μηχανογράφηση… “ αλλά τις ευθύνες τις έριξε στο Υπ. Εθνικής Αμυνας σε μια ερώτηση για την παιδεία. Ωραία ντρίμπλα. Σωστός ο παίχτουρας “… ραντεβού κάθε Πέμπτη με ταραξίες…” Σηκώνω τα χέρια ψηλά! Δεν μπορεί να το είπε σε ντιμπέητ αυτό. Δεν μπορεί! “… ήταν, είναι και θα είναι η πρώτη ΜΟΥ προτεραιότητα. Δυστυχώς δεν καταφέραμε να εκπληρώσουμε τη δεσμευσή μας” για το 3,5% που παρέλαβε αλλά το έφτασε στο 3,2% του ΑΕΠ. Τίμια δήλωση, ελαφρώς χεσμεντέν.
Highlights για την δημόσια διοίκηση: Εμφανώς φιλελεύθερος λόγος, τίμιος πρός τα πιστευω του αλλά την παράσταση την έκλεψε ο παΛιάτσος δημοσιογράφος. Αλλά ρώτησε -σε σχέση με το πλαίσιο που είχε τεθεί- και άλλα απάντησε ο Καραμανλής, μιας και αυτά είχε προβάρει από πριν να πεί.
Highlights για την εξωτερική πολιτική: Με το τσιγκέλι είπε δεν είπε τη λέξη “βέτο”. Βλέπεις ο Καρατζαφέρης καραδοκεί. “Μαμά, κακά” που λένε. Γενικώς φάνηκε μια αγωνία στο λόγο και στις κινήσεις του για την ψήφο που τείνει να καταλήξει στο ΛΑΟΣ.
Εικόνα: Στις πρώτες στιγμές προσπάθησε να δείξει ο τύπος “θα μπουκάρω μέσα και θα σας αρχίσω όλους στα χαστούκια”. Καλή στρατηγική αντιπολιτευτικής εικόνας αλλά … να μπορείς και να το κάνεις βρε αδελφέ. Δεν άργησε να το γυρίσει στο “θα φωνάξω το μπαμπά μου να σας δείρει”, αν και για τον Καραμανλή -που αυτός ήταν ο εμφανής στόχος- δε χρειάζεται να τον δείρει κανένας άλλος. Το ξύλο το τρώει και μόνος του. Θα ήθελε να φανεί σαν τον Hulk (δυνατός και πράσινος) αλλά πιό πολύ έμοιαζε με φρεσοβαμμένο πρασινοπίνακα παλιού σχολείου. Καλή προσπάθεια παρόλα αυτά για ένα ντιμπέϊτ αυτού του τύπου.
Highlights για την οικονομία: Ανάπτυξη παντού με λογικές ολίγον από Ολυμπιάδα, από Mall και τα τοιαύτα. Μέχρι εκεί κατάλαβα, αν δεν τον έπιασα καλώς, παρακαλώ πολύ ας μου πεί κάποιος φίλος που τον κατάλαβε, τί ακριβώς θέλει να κάνει.
Highlights για την κοινωνική πολιτική: “… θα βρεθούνε τα λεφτά…” παίξε τζόκερ ρε μεγάλε! Υποπτεύομαι πως έχετε κρύψει τα λεφτά και τα ψάχνετε γιατί ξεχάσατε που είναι. Αλλιώς δε στέκει.
Highlights για την παιδεία: “5% του ΑΕΠ για την παιδεία…” Αυτή είναι μια δέσμευση την οποία καλό είναι να την καρφώσουμε στον εγκέφαλό μας αν γίνει πρωθυπουργός. Θα έχει ένα ενδιαφέρον να το παρακολουθήσουμε… από κοντά. “… χάος στην ιδιωτική παιδεία…” indeed my fellow George, “… επενδύουμε στον άνθρωπο…” Κουβέντα τσιταδόρικη., ό,τι πρέπει για ντιμπέϊτ. Γενικά η εικόνα του ήταν καλή σε αυτόν τον τομέα, μιας και οι τόνοι δεν ανέβηκαν τόσο πολύ αφού το ερώτημα περιείχε την φράση “διατελέσατε υπουργός παιδείας”
Highlights για την δημόσια διοίκηση: “… αυτά τελειώνουν με την κυβέρνηση μου…” Κάνουμε και το μαλάκα τώρα ε; Αυτό από πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ δε λέγεται. Όσο καλές προθέσεις και να έχεις, οι πρακτικές του παρελθόντος δεν σβήνουν τις μνήμες των ανθρώπων. Καλή προσπάθεια να αγκαλιάσει και τα “γαλάζια παιδιά” αφήνοντας να εννοηθεί δε θα τους διώξει αλλά θα κριθούν με τη δουλειά και τις γνώσεις τους.
Highlights για την εξωτερική πολιτική: “… εγώ,… εγώ,… εγώ,…. εγώ,… εσείς κύριε Παπαχελά ξέρετε πολύ καλα….” Αυστηρά σοβαρό ύφος. Εδειχνε να παίζει στα δάχτυλα την εξωτερική πολιτική (αναφορές στον ΟΗΕ, την υπουργική του θητεία και άλλα καλούδια) αλλά… στα παπάρια μου Γιώργο τί ξέρει ο Παπαχελάς για σένα. Η αποψάρα του, δε θέλεις να σου πώ τί μου φέρνει στο νού.
Εικόνα: Εμφανώς καλύτερη από το προηγούμενο ντιμπέϊτ που η λίμπιντο των ψηφοφόρων του κόμματος είχε πέσει σε επίπεδο φλοκάτης. Συμπαθέστατη μεχρι ένα σημείο όταν και άνοιγε το βιβλίο με τα guidlines. Ενοιωσα πως οι τοίχοι που έχει χτισει γύρω της να αρχίζαν να ραγίζουν κάπως.
Highlights για την οικονομία: ???????????????????
Highlights για την κοινωνική πολιτική: Δεν έφαγε την ντρίμπλα του οτι “δεν υπάρχει τέτοιο μοντέλο στον κόσμο” που ευαγγελίζεται. Ιδεολογικά τίμια απέναντι στους εργαζόμενους. “… όχι στην πολιτική γοητείας…” Το τιμώ αυτό που λες βρε Αλέκα αλλά τί νομίζεις πως πήγες να κάνεις σε ένα τέτοιο πάνελ; Να αναπτύξεις όλη τη θεωρία σου σε 120 δευτερα;
Highlights για την παιδεία: Τσαμπουκαλεύτηκε με τον Καραμανλή για τη φράση “ταραξίες”. Ξεκαθάρισε με πολύ απλό τρόπο την υπόνοια που άφησε η Τρέμη -φοβούμενη η δημοσιογράφος να την κατηγορήσει ευθέως- για το οτι το παιδί της πήγε σε ιδιωτικό σχολείο.
Highlights για την δημόσια διοίκηση: “… το κράτος είναι ταξικό και άδικο…” Ωχ, ανοιξε πάλι το κόκκινο βιβλίο και βαριέμαι.
Highlights για την εξωτερική πολιτική: Δε θυμάμαι τί ακριβώς είπε αλλά σημείωσα πως μου ήταν συμπαθέστατη στην απάντηση που έδωσε στον Χατζηνικολάου. Πρεπει να κόψω τα ναρκωτικά (θα μου πείς τί θέλεις και το βλέπεις το γαμημένο. Σωστά!)
Εικόνα: Η πρώτη εντύπωση ήταν πολύ κακή. Ενώ όλοι έλεγαν “καλησπέρα σας” αυτός έριξε ένα γρήγορο και οργισμένο “γειά” λές και του είπαν να πάει να πηδηχτεί εκεινη την ώρα. Συνέχισε να είναι ο τσαμπουκάς της παρέας -αλλά όχι αγενώς όπως στην αρχή- και αυτό το χειρίστηκε πολύ καλά. Ο λόγος του εξήγησε τη στάση του και φάνηκε πιο ανθρώπινος απ’ όλους. Έκλεψε το ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης (αυτό το κάνει μήνες τώρα και το κάνει καλώς και άριστα) και έκανε τον Καραμανλή μαυρο στο ξύλο και τον Παπανδρέου να την δεί λίγο αριστερότερα.
Highlights για την οικονομία: Ξεκίνησε με αναφορά στους πυροπαθείς (κατευθείαν επίθεση συναισθημάτων) και συνέχισε μιλώντας για τα οικονομικά των ψηφοφόρων και όχι την υψηλή οικονομία των δεικτών (του rolex). Αμεσότητα και του δε ποϊντ, που λένε.
Highlights για την κοινωνική πολιτική: Ο Λιάτσος είναι μεγάλος μαλάκας. Τί να συζητήσεις; Κατά τα άλλα απλώς καταγγελτικός ο Συριζας. Ότι λέμε όλοι και για χρόνια.
Highlights για την παιδεία: Ντού στον Καραμανλή. Και λίγα του είπε. Δεν ξέχασε να αναφέρει και την Ντόρα κάνοντας τον Μητσοτάκη να δακρίσει από την συγκίνηση για την άδικη απουσία της από το πάνελ.
Highlights για την δημόσια διοίκηση: Την ψιλοψώνισε με την πάρτη του σε αυτό το σημείο λέγοντας συνεχώς πως είναι πλειοψηφία ιδεών, κάνοντας με να χαλαστώ με την επαναλαμβανόμεη αναφορά σε αυτό ξανά και ξανά. Υιοθέτησε τους bloggers (βαγγελακααααααα, εάλω το blog σου ρε! χαχαχα) και είναι φανερό πως το κόμμα/συνδυασμός έχει λογικές target group 20-25 ετών. Συνέχισε να δερνει ανηλεώς τον Καραμανλή.
Highlights για την εξωτερική πολιτική: Την ώρα που Ευαγγελάτος έθεσε το μακεδονικό ζήτημα άκουσα την τηλεόραση μου να κάνει ΤΖΙΖΖΖΖ. Η απάντηση όμως ήταν καθαρά προεκλογική -κατά την άποψή μου- μιας και παρά την ηλίθια επιστροφή στο ίδιο ερώτημα του δημοσιογράφου ο Αλαβάνος είχε ήδη απάντησει πως πρέπει να γίνει διαπραγμέτευση μέσω του ΟΗΕ.
Εικόνα: Πληθωρικός και ρήτορας. Στήθηκε και κυρίως κρύφτηκε σωστά για τηλεόραση, δεν κουνήθηκε πολύ, φοβούμενος μή του φύγει καμμιά και τον πάρουν χαμπάρι πόσο πολύ βρωμάει. Έπαιξε μόνο με τον Καραμανλή. Ήταν ο μεγαλύτερος φόβος του Κωστάκη παρόλο που τις μεγάλες φάπες τις έτρωγε από άλλον. Το κατέχει το άθλημα της επικοινωνίας και μάλλον κέρδισε με την εμφάνιση του παρά έχασε με τις απίστευτες μαλακίες που έλεγε. Ίδωμεν.
Highlights για την οικονομία: Αρνήθηκε την φράση και πρακτική “… τα δικά μας παιδιά…” που είχε πεί παλαιότερα. Στα παπάρια του. Στη ΝΔ είναι τώρα; Προσπάθησε να τα μπαλώσει χαμηλοφώνως αλλά ανέβασε τους τόνους με αναφορές στην κερδοφορία των τραπεζών κι άλλα τέτοια επαναστατικά (περίμενα να ακούσω “φωτιά στα ΑΤΜ” και τέτοια αλλά δε πρόλαβε ο “Και Βάρα” του διαλόγου. Μή χέσω!) κι έτσι κάλυψε προχείρως την μπούρδα του.
Highlights για την κοινωνική πολιτική: Γενικολογίες, το έπαιζε κυρία μεταξύ όλων με σκοπό το χαϊδεμα των αυτιων μέχρι τη στιγμή που είπε τη λέξη… “Μεταξάς” σε κάποια φράση του. Ανατρίχιασα αναλογιζόμενος το ποιός αναφέρει ποιόν και σε ποιούς “κλείνει το ματι”.
Highlights για την παιδεία: Ερώτηση του Παπαχελά, βούτυρο στο ψωμί του Καρατζαφέρη. Βιβλίο Στ’ Δημοτικού. Προμοτάρισμα και άγιος ο Θεός. Σαν γατόνι όμως που είναι απάντησε σε ηλίθια ερώτηση που έθεσε ο Λιάτσος (ποιος άλλος) στον Καραμανλή νωρίτερα λέγοντας (και υιοθετώντας σποτάκι της “ελληνοφρένειας”) πως “θα απαντούσα σε προηγούμενη ερώτηση ότι για να γίνει κάποιος πρωθυπουργός πρέπει να είναι απόγονος πρωθυπουργού, υπάρχει μια κληρονομικότητα και πρέπει να την αλλάξουμε”. Επανερχόμενος στο αρχικό και καταδικό του ερώτημα (στην κυριολεξία) επιτέθηκε στον μπαϊλντισμένο από το ξύλο Κωστάκη (μεγάλη δεξαμενή ψήφων) για το βιβλίο και είπε κάτι για τα τουρκόπουλα που διδάσκονται μίσος για την Ελλάδα και τέτοια. Να δείς που αυτός είναι λάτρης του Κεμάλ και το κρύβει.
Highlights για την δημόσια διοίκηση: Αυτές τις μέρες παλεύω με κοντινούς, πολύ κοντινούς και αγαπημένους μου ανθρώπους (πρώην ψηφοφόρους του ΚΚΕ, κιόλας!) να τους μεταπείσω (sic) -δείχνοντας τους το αληθινό πρόσωπο του Καρατζαφέρη- να μην τον ψηφίσουν. Τουλάχιστον όχι αυτόν. Μάταια. Κατάλαβα γιατί. Τους λέει ακριβώς αυτό που νομίζουν πως θέλουν να ακούσουν καλύπτοντας κενά που άφησαν από αβλεψία ή ανικανότητα οι άλλοι. Σε αυτό το ερώτημα ο Καρατζαφέρης ήταν αυστηρός, επιθετικός, ανηλεής. Είπα, τώρα θα σηκωθεί και θα κουτουλήσει τον Καραμανλή. Μίλησε για μεταναστευτική πολιτική. Πολύ πιθανόν να χρειαζεται. Μόνο που δε θέλω να μου την κάνει ο Καρατζαφέρης. Εριξε σπόντες για τους Αλβανούς (και πως αλλιώς θα μπορούσε, αφού είναι ο στόχος του, στην κυριολεξία) και αηδίασα κυριολεκτικά. Από όπου και αν τον έπιανες μύριζε ρατσισμό και εκδίκιση. Αυτά.
Highlights για την εξωτερική πολιτική: “… υπάρχουν και αλλού πορτοκαλίιές που κάνουν πορτοκάλια. Και είναι και πιό κοντα”. Σα να λέμε εκπρόσωπος της Rosvoorouzhenie ή το alter ego του Λιακόπουλου. “Back to USSR Putin” και τέτοια. Σοβαρότητα υπό το μηδέν.
Εικόνα: βυζαντινή με ολίγον από κομικ. Κεντρώοι Χριστιανοί και άλλα ντάλα της “τέτοιας” μου το γάλα. Βοήθεια του. Κατά τα άλλα… “εγώ,… μη με συγκρίνετε,… εγώ πάλι”, και άλλα τέτοια παραμύθια χωρίς τη φασουλιά.
Highlights για την οικονομία: Δεν κατάλαβα γρί. Μηδέν εις το πηλίκον.
Highlights για την κοινωνική πολιτική: Άλλα λόγια να αγαπιώμαστε. Υπεράνω όλων μιας και βουλευτής τριάντα τόσα χρόνια και από πρόταση μηδέν. Κάτι είπε για ναρκωτικά αλλά αυτά τα λέγανε και στο κατηχητικό. Κουλούρα στον Έλεγχο Στελάκη.
Highlights για την παιδεία: “… αποδόμηση εθνικής ταυτότητας…” Βαριές κουβέντες Στέλιο μου. Ελα να φας το αυγουλάκι σου τώρα. Το αυτό (μηδέν εις το πηλίκον, μη τα ξαναλέμε)
Highlights για την δημόσια διοίκηση: Αδιάφορος και κουραστικά επαναλαμβανόμενος. Με μέσον μπήκε στο ντιμπέϊτ. Κάτω από το μηδέν. Ξανά.
Highlights για την εξωτερική πολιτική: Στο τσάκ τον προλάβαμε το Στέλιο. Με τις μπαλάσκες ήταν να ξεκινήσει πόλεμο. Πού πα ρεεεεεεεεεη! 3 μέρες Σ.Εξ από μενα, για τις βλακίες που λές.
…………………………………………..
Γνωρίζουν οι πάντες πως το παιχνίδι είναι καθαρά επικοινωνιακό αλλά και όλοι λένε πως δεν πείθονται από τα debate. Λάθος. Το debate και η εικόνα του -που θέλεις να δεις-, απλώς σου επιβεβαιώνει αυτό που λίγο-πολύ θέλεις να ψηφίσεις. Ό, τι και αν είναι αυτό. Το debate δεν γίνεται για τους αναποφάσιστους. Γίνεται κυρίως για τους πυρήνες των κομμάτων. Βοηθά στην συσπείρωση κυρίως και μπερδευει τους ημιαναποφάσιστους (όπως εμένα, να πούμε) .
Αυτά.
(που “κατεβαίνει” ο παΛιάτσος;)
Όσο παρακολουθώ αυτές τις ημέρες την τηλεόραση και τον τηλεοπτικό καθωσπρεπισμό, τόσο μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η μέρα του Απρίλη που τα γεγονότα που συνέβησαν με έκαναν να πάρω στο λεπτό μια από τις πιό σοβαρές αποφάσεις στη ζωή μου. Και δεν το μετάνιωσα. Ίσα- ίσα. Στην καμμένη μου γη χτίζω την καινούρια μου ζωή, καλύτερη και με μεγαλύτερη αξιοπρέπια απέναντι στον καθρέφτη μου…
ο ανίκανος εναντίον του άψυχου.
(Εναλλακτική Άλλη λύση η μαύρη γραβάτα)
|
Πρόσφατα σχόλια