Από του Πάρις τις εικόνες, το πολύ-πολύ να προσδοκάς τον Πρέκα και αυτόν ούτε καν ωσαν κολυμβητή περιφερόμενον.

Μα είναι σκέψεις αυτές (από εσένα), Μεγάλη εβδομάδα!

δεν ντρέπεσαι να τα κάνεις μόνος σου?

Εδώ πού λές, κάτι γκομενάκια έχουσιν αναρτήσει φώτος τού Μίλλερ• η μία κολλάει τό σκάλωμα στήν άλλη. Η οποία άλλη κατ’αρχάς κρατούσε συγκρατημένη φάση. Μέχρι πού η μία τής δάνεισε τά δβδς μέ αποτέλεσμα τήν επομένη , η άλλη νά λέη ότι κάθησε μέχρι αργά τό βράδυ – νωρίς τό πρωί βλέποντας τόν Μίλλερ γιά τόν οποίον όπως προείπον, τά γκομενάκια καλοχτενίζουν φαντασιώσεις τή αφηγήσει τών οποίων θά ερυθριούσε καί η Γαβριέλλα! (Ωραία! Έβαλα σημείον στίξεως, τά κατάφερα!)

Τέλειος λαθρακουστής ών, κουτσομπόλα ολκής, μελαχροινή Λωξάντρα παναπεί, δέν αρκούμαι μόνον στίς πληροφορίες περί εμμήνου ρύσεως, στέκομαι στά περί καθημερινής ρήσεως. Συνεπώς, εσκέφθην, ίσως νά είναι ωραίο τό πρίζον μπρέηκ, ίσως Ευάγγελε νά πρέπει νά τό δής κάνα βράδυ, ίσως νά πρέπει νά αφήσης (έστω δι’ολίγον) τό νυκτερινό ιντερνέτ καί τόν πλέριο βασανισμό μέλους σου. Έλα όμως πού η μαμά δέν ανέχεται πέραν τής δεκάτης νυκτερινής νά μήν έχω κατακλιθή. Εμπόδιο ανυπέρβλητο – μέχρι τήν προηγουμένη εβδομάδα. Μιά Τετάρτη γεμάτη γρίππη τήν έστειλε από νωρίς τό απόγευμα στήν κλίνη της. Τό εξεμεταλλεύθην σούμπιτο, θά έβλεπον πρίζον μπρέηκ! Δέν ενθυμούμην όμως τήν ακριβή αυτού ώρα προβολής. Πάνω στήν καναλοδιάβαση ωστόσο, τό πέτυχα! Πέτυχα τόν Μίλλερ!

Τόν πέτυχα στό ιατρείον τής φυλακής. Χμ… Ναί. Τήν στιγμή εκείνη, τής εξετάσεως περατωσθείσης, εφόρει τίς κάλτσες του. Λοιπόν. Η εικόνα: Φυλακωμένος (έστω ο Μίλλερ) μέ γυμνό πόδι, πατούσα δηλαδή, νά φορά μή παρθένον κάλτσα!

Ένοιωσα κάτι οξύ, έναν κατακρημνισμό καλλιπύγων προσδοκιών τίς οποίες γιά ημέρες εξέτρεφε μιά βραχνή φωνή πυρόξανθης συναδέλφισσας. Μιά δυσανασχέτηση μέ μακριά νύχια, μιά μυρωδιά θαλάμου υπναλέων νεοσυλλέκτων. Τό ταξείδι τελείωσε άδοξα. Καί πολύ γρήγορα. Γρηγορότερα κι από τό Πέραμα Παλούκια.

Καλό(ν), ε;