@ alzap,
Μεγάλη κουβέντα το αχρείαστο. Μακάρι για όλο τον κόσμο (όχι για το ΠΑΣΟΚ).
Είναι ψηλά ο πήχης που έβαλε ο κ. Παπανδρέου και ήταν επίσης μεγάλη η εμπιστοσύνη που του έδειξε ο κόσμος (επίσης, όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ) σε αυτές τις εκλογές. Αν δεν καταφέρει να φανεί συνεπής, αν αναγνωρίσει ο κόσμος συμπεριφορες γνωριμες πάλι, πίστεψέ με, οι ίδιοι που έστειλαν τον κ. Καραμανλή στην σύνταξη (?), δε θα διστάσουν να το πράξουν και για τον ίδιο.
Γιατί ο κόσμος στην πραγματικότητα είναι ο ΜΟΝΟΣ που δε χρωστά σε κανέναν τίποτα. Άλλοι του χρωστούν.
@ ohia,
δεν νομίζω να είναι η ώρα να είμαστε αρνητικοί. Σίγουρα δε θα είναι για πάντα στην κυβέρνηση (θα χρειαστεί δηλαδή το καρότσι), αλλά ας δούμε πρώτα μπας και αλλάξει κάτι.
@karpidis,
Mη λες ονόματα, ρε. Θα μας βρουν σε κανα χαντάκι!
5102009
cyberella4good(14:15:04) :
Το καρότσι στάνταρντ δεν το πετάμε. Σίγουρα θα χρειαστεί
Σωστός.
Έτσι ακριβώς, ωραιότατη σύνθεση και σαφή τα μηνύματα.
Το καρότσι δεν καταλαβαίνει ονόματα και κόμματα.
Για το μόνο που χάρηκα σε αυτές τις εκλογές ήταν το ότι επιτέλους λειτούργησε στη μάζα η δύναμη της ψήφου και ξεκόλλησαν από τις αγκυλώσεις που τους διακατείχαν οι πολλοί.
Επιτέλους δώσαμε το ρόλο του μαλάκα σε κάποιον άλλο αυτή φορά.
Λές να υπάρχει ελπίδα ωρέ;;
(Να το ξανακάνουν λέω, όχι ελπίδα από το ΠΑΣΟΚ…)
Για μένα ο πρώτος στόχος, Ο ΕΝΑΣ, ήταν να φύγει αυτή η αντιαισθητική λαίλαπα. Δεν ήταν θέμα ιδεολογικό για μένα. Μπορώ να καταλάβω την επιλογή ενός φιλελευθερου ανθρώπου, ενός δεξιού, ακόμη κι ενός ακροδεξιού. Αλλά αυτοί είχαν καταντήσει ένα κόμμα, όπως η ΝΔ, να κυβερνά μια χώρα με κανόνες εταιρίας. Γιατί περί αυτού επρόκειτο. Ήταν μια Α.Ε. που κυβερνούσε και κατασπάραζε τον πλούτο της χώρας, είτε για υλικό, είτε για πνευματικό.
Ήταν λογικό επόμενο να έρθει -και δικαίως- το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου στην εξουσία. Το ζήτημα λοιπόν είναι κατά πόσο κι αυτός θα αντιληφθεί πως οι ψήφοι δεν θα του ανήκουν απ΄την στιγμή που δεν πράξει στην κατευθυνση που οραματίζεται.
Είναι πολύ σημαντικό, ο λαός / ο κόσμος / ο πολίτης -πέρα από μικροκομματικά συμφέροντα- να σέρνει προειδοποιητικά το καρότσι κάθε φορά, υπενθυμίζοντας πως η επιλογή του δεν ήταν μόνο αδιέξοδη, αλλά κυρίως μια κεντοΑριστερή επιλογή που έχει στόχο να αλλάξει αυτή τη γαμοχώρα που ζούμε κι αγαπάμε. Ή θα γίνει λοιπόν, ή θα γεμίσει το καρότσι. Νόμος.
Και για μένα το ίδιο ήταν, ανθρώπινα μπορώ να σου πω ότι δεν χάρηκα την στιγμή της παραίτησης. Σίγουρα ήταν η ώρα να κοιμηθεί όπως έστρωσε, ας ελπίσουμε μόνο να καταλάβουν οι ΠΑΣΟΚαντζίδες την λειτουργία του καροτσιού που θα περιμένει κι αυτούς να τους πάει άτα…
Θεωρώ πως σαν λαός κάναμε τη σκέψη ψήφο και είναι ένα γεγονός που με κάνει να πιστεύω πως ίσως δεν είμαστε μια ηλίθια εύπλαστη μάζα από σκατά στα μάτια των κυβερνώντων πλέον.
Είδωμεν…
Το θέμα δεν είναι μόνο το ξεμπάζωμα, αλλά και τι χτίζεις στην θέση εκείνου που γκρεμίστηκε.
Το να ξαναμπείς στην διαδικασία να ξαναξεμπαζώσεις αυτόν που έχτισες σήμερα και να ξαναχτίσεις αυτόν που ξεμπάζωσες….κάτι απ’ τα μαρτύρια του Σίσυφου μου θυμίζει!!!
Σωστά, πολύ σωστά, αλλά είδες πουθενά κανέναν άλλο χτίστη εύκαιρο; Γιατί έχω ακούσει πολλούς που λένε “Α, είναι στραβό το μπαλκόνι, είναι σε λάθος μέρος το παράθυρο” μόνο που κανένας τους δε θέλει να πιάσει το μυστρί και να χτίσει. Εδώ λοιπόν ο μόνος που είπε είμαι διαθετημένος να το κάνω ήταν ο κ. Παπανδρέου και προφανώς για αυτό πήρε αυτό που πήρε.
Το ξεμπάζωμα όμως δε γίνεται κάθε φορά που αλλάζει κόμμα η κυβέρνηση. Εχουμε δει πολλούς συνεχιστες έργων και πολιτικών από διαφορετικές κυβερνήσεις ιδεολογικά. Δεν γίνονται πάντα ξεμπαζώματα. Αυτοί εδώ όμως ήταν πράγματι ιδιαίτερες περιπτώσεις.
As eimaste realistes. Thavmata den ginontai. Makari na kataferoun ta misa apo ayta pou tazoun. I prospatheia monaxa, den arkei pia. O kosmos bouxtise. Filia!
Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους που καταλαβαίνουν τη δύναμη τους σαν πολίτες. Τεράστιο βήμα για την Ελλάδα να αντιληφθούμε οι κάτοικοι της ότι η πολιτική είναι ένα παιχνίδι στο οποίο είμαστε παίκτες και αρωγοί όχι θύματα και επαίτες.
Το πολιτικό σύστημα υπάρχει για εμάς, εννοώ εμάς τους πολίτες, και όχι για τους πολιτικούς να παχαίνουν τους κόλους τους, πόσο πια θα παχύνουν αυτοί οι κόλοι, και να συσωρεύουν πλούτο και προνόμια, μαζί με τους “φίλους” τους.
Το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να είμαστε φουκαράδες φοβισμένοι υπήκοοι. Τότε σιγά σιγά θα πάψουν και αυτοί να είναι Αλη πασάδες στην καμπούρα μας.
Γουσταρίζω να βλέπω ανθρώπους που καταλαβαίνουν τη δύναμη τους σαν πολίτες. Τεράστιο βήμα για την Ελλάδα να αντιληφθούμε οι κάτοικοι της ότι η πολιτική είναι ένα παιχνίδι στο οποίο είμαστε παίκτες και αρωγοί όχι θύματα και επαίτες.
Το πολιτικό σύστημα υπάρχει για εμάς, εννοώ εμάς τους πολίτες, και όχι για τους πολιτικούς να παχαίνουν τους κόλους τους, πόσο πια θα παχύνουν αυτοί οι κόλοι, και να συσωρεύουν πλούτο και προνόμια, μαζί με τους “φίλους” τους.
Το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να είμαστε φουκαράδες φοβισμένοι υπήκοοι. Τότε σιγά σιγά θα πάψουν και αυτοί να είναι Αλη πασάδες στην καμπούρα μας.
Αχρείαστο να είναι αλλά φύλαξέ το σε μια γωνιά.

Καλημέρα φίλε.
Όχι ¨μπορεί¨. Σίγουρα.
Έγραψες πάλι! Τάσο είσαι καλλιτέχνης!
@ alzap,
Μεγάλη κουβέντα το αχρείαστο. Μακάρι για όλο τον κόσμο (όχι για το ΠΑΣΟΚ).
Είναι ψηλά ο πήχης που έβαλε ο κ. Παπανδρέου και ήταν επίσης μεγάλη η εμπιστοσύνη που του έδειξε ο κόσμος (επίσης, όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ) σε αυτές τις εκλογές. Αν δεν καταφέρει να φανεί συνεπής, αν αναγνωρίσει ο κόσμος συμπεριφορες γνωριμες πάλι, πίστεψέ με, οι ίδιοι που έστειλαν τον κ. Καραμανλή στην σύνταξη (?), δε θα διστάσουν να το πράξουν και για τον ίδιο.
Γιατί ο κόσμος στην πραγματικότητα είναι ο ΜΟΝΟΣ που δε χρωστά σε κανέναν τίποτα. Άλλοι του χρωστούν.
@ ohia,
δεν νομίζω να είναι η ώρα να είμαστε αρνητικοί. Σίγουρα δε θα είναι για πάντα στην κυβέρνηση (θα χρειαστεί δηλαδή το καρότσι), αλλά ας δούμε πρώτα μπας και αλλάξει κάτι.
@karpidis,
Mη λες ονόματα, ρε. Θα μας βρουν σε κανα χαντάκι!
Το καρότσι στάνταρντ δεν το πετάμε. Σίγουρα θα χρειαστεί
Αυτό που γράφεις για το καρότσι, τα λέει όλα. Η πιο σωστή ανάγνωση του αποτελέσματος είναι αυτή η σύνθεση.
Σωστός.
Έτσι ακριβώς, ωραιότατη σύνθεση και σαφή τα μηνύματα.
Το καρότσι δεν καταλαβαίνει ονόματα και κόμματα.
Για το μόνο που χάρηκα σε αυτές τις εκλογές ήταν το ότι επιτέλους λειτούργησε στη μάζα η δύναμη της ψήφου και ξεκόλλησαν από τις αγκυλώσεις που τους διακατείχαν οι πολλοί.
Επιτέλους δώσαμε το ρόλο του μαλάκα σε κάποιον άλλο αυτή φορά.
Λές να υπάρχει ελπίδα ωρέ;;
(Να το ξανακάνουν λέω, όχι ελπίδα από το ΠΑΣΟΚ…)
Για μένα ο πρώτος στόχος, Ο ΕΝΑΣ, ήταν να φύγει αυτή η αντιαισθητική λαίλαπα. Δεν ήταν θέμα ιδεολογικό για μένα. Μπορώ να καταλάβω την επιλογή ενός φιλελευθερου ανθρώπου, ενός δεξιού, ακόμη κι ενός ακροδεξιού. Αλλά αυτοί είχαν καταντήσει ένα κόμμα, όπως η ΝΔ, να κυβερνά μια χώρα με κανόνες εταιρίας. Γιατί περί αυτού επρόκειτο. Ήταν μια Α.Ε. που κυβερνούσε και κατασπάραζε τον πλούτο της χώρας, είτε για υλικό, είτε για πνευματικό.
Ήταν λογικό επόμενο να έρθει -και δικαίως- το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου στην εξουσία. Το ζήτημα λοιπόν είναι κατά πόσο κι αυτός θα αντιληφθεί πως οι ψήφοι δεν θα του ανήκουν απ΄την στιγμή που δεν πράξει στην κατευθυνση που οραματίζεται.
Είναι πολύ σημαντικό, ο λαός / ο κόσμος / ο πολίτης -πέρα από μικροκομματικά συμφέροντα- να σέρνει προειδοποιητικά το καρότσι κάθε φορά, υπενθυμίζοντας πως η επιλογή του δεν ήταν μόνο αδιέξοδη, αλλά κυρίως μια κεντοΑριστερή επιλογή που έχει στόχο να αλλάξει αυτή τη γαμοχώρα που ζούμε κι αγαπάμε. Ή θα γίνει λοιπόν, ή θα γεμίσει το καρότσι. Νόμος.
Και για μένα το ίδιο ήταν, ανθρώπινα μπορώ να σου πω ότι δεν χάρηκα την στιγμή της παραίτησης. Σίγουρα ήταν η ώρα να κοιμηθεί όπως έστρωσε, ας ελπίσουμε μόνο να καταλάβουν οι ΠΑΣΟΚαντζίδες την λειτουργία του καροτσιού που θα περιμένει κι αυτούς να τους πάει άτα…
Θεωρώ πως σαν λαός κάναμε τη σκέψη ψήφο και είναι ένα γεγονός που με κάνει να πιστεύω πως ίσως δεν είμαστε μια ηλίθια εύπλαστη μάζα από σκατά στα μάτια των κυβερνώντων πλέον.
Είδωμεν…
Καλό απόγευμα φ’ιλε
Το θέμα δεν είναι μόνο το ξεμπάζωμα, αλλά και τι χτίζεις στην θέση εκείνου που γκρεμίστηκε.
Το να ξαναμπείς στην διαδικασία να ξαναξεμπαζώσεις αυτόν που έχτισες σήμερα και να ξαναχτίσεις αυτόν που ξεμπάζωσες….κάτι απ’ τα μαρτύρια του Σίσυφου μου θυμίζει!!!
Σωστά, πολύ σωστά, αλλά είδες πουθενά κανέναν άλλο χτίστη εύκαιρο; Γιατί έχω ακούσει πολλούς που λένε “Α, είναι στραβό το μπαλκόνι, είναι σε λάθος μέρος το παράθυρο” μόνο που κανένας τους δε θέλει να πιάσει το μυστρί και να χτίσει. Εδώ λοιπόν ο μόνος που είπε είμαι διαθετημένος να το κάνω ήταν ο κ. Παπανδρέου και προφανώς για αυτό πήρε αυτό που πήρε.
Το ξεμπάζωμα όμως δε γίνεται κάθε φορά που αλλάζει κόμμα η κυβέρνηση. Εχουμε δει πολλούς συνεχιστες έργων και πολιτικών από διαφορετικές κυβερνήσεις ιδεολογικά. Δεν γίνονται πάντα ξεμπαζώματα. Αυτοί εδώ όμως ήταν πράγματι ιδιαίτερες περιπτώσεις.
Μία πρόταση: μήπως με … τρίκυκλο;
[Έχει ο καιρός γυρίσματα!]
Κατά τα άλλα, ως συνήθως, γράφεις ιστορία.
Περίμενα πώς και πώς τη σύνθεση σου για τα αποτελέσματα. Οπως πάντα ΕΓΡΑΨΕΣ!
Ταλαιπωρημένο το βρίσκω το καρότσι.
Σε πόσες εκλογές έχει ξεμπαζώσει;
Μου αρέσουν επίσης, τα αόρατα χέρια που το σπρώχνουν
As eimaste realistes. Thavmata den ginontai. Makari na kataferoun ta misa apo ayta pou tazoun. I prospatheia monaxa, den arkei pia. O kosmos bouxtise. Filia!
Ρε τι χάνω ! Δεν το ειχα δει αυτό.
Καταπληκτική εικόνα που λέει πιο πολλά απ οσα θα έλεγαν τα κείμενα, οι λέξεις.
Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους που καταλαβαίνουν τη δύναμη τους σαν πολίτες. Τεράστιο βήμα για την Ελλάδα να αντιληφθούμε οι κάτοικοι της ότι η πολιτική είναι ένα παιχνίδι στο οποίο είμαστε παίκτες και αρωγοί όχι θύματα και επαίτες.
Το πολιτικό σύστημα υπάρχει για εμάς, εννοώ εμάς τους πολίτες, και όχι για τους πολιτικούς να παχαίνουν τους κόλους τους, πόσο πια θα παχύνουν αυτοί οι κόλοι, και να συσωρεύουν πλούτο και προνόμια, μαζί με τους “φίλους” τους.
Το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να είμαστε φουκαράδες φοβισμένοι υπήκοοι. Τότε σιγά σιγά θα πάψουν και αυτοί να είναι Αλη πασάδες στην καμπούρα μας.
Γουσταρίζω να βλέπω ανθρώπους που καταλαβαίνουν τη δύναμη τους σαν πολίτες. Τεράστιο βήμα για την Ελλάδα να αντιληφθούμε οι κάτοικοι της ότι η πολιτική είναι ένα παιχνίδι στο οποίο είμαστε παίκτες και αρωγοί όχι θύματα και επαίτες.
Το πολιτικό σύστημα υπάρχει για εμάς, εννοώ εμάς τους πολίτες, και όχι για τους πολιτικούς να παχαίνουν τους κόλους τους, πόσο πια θα παχύνουν αυτοί οι κόλοι, και να συσωρεύουν πλούτο και προνόμια, μαζί με τους “φίλους” τους.
Το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να είμαστε φουκαράδες φοβισμένοι υπήκοοι. Τότε σιγά σιγά θα πάψουν και αυτοί να είναι Αλη πασάδες στην καμπούρα μας.