Πώς να διαβάσω ένα post?

Ενα καρφιτσωμένο σημείωμα με δυο μπουμπούκια τραντάφυλλα πιασμένα όλα μαζί στο συρματόπλεγμα μιας περίφραξης, “χαίρε” σε έναν άνθρωπο που ξαφνικά γίνεται πόνος σου, ενώ δεν ήταν. Τα αεροσκάφη μουγκρίζουν σαν δαίμονες και συ σκεφτεσαι μπροστά του ποιός το έγραψε; Γιατί σ’ έκανε και δάκρυσες; Κοίτα το χαρτί, focus σ’ αυτό μόνο, μην κοιτάς πέρα απ΄το συρματόπλεγμα, μην ψάξεις για ποιόν και ποιός το γράφει, σημασία έχει ο χαμός ενός ανθρώπου. Ενδεχομένως και η μετέπειτα καταστροφική συνέπεια του θανάτου του σε άλλα, επίσης άγνωστα άτομα που δεν γνωρίζεις μα τόσο εξαρτώμενα απ΄τον απόντα. [1]

Έσκυψε ο Xαριστέας να πιάσει την μπάλα κοντά στην διαφημιστική πινακίδα. Οι συμπαίχτες του περίομεναν την επαναφορά. Ο Άγγελος σήκωσε το βλέμα. Η θάλασσα που αντίκρυσε στις κερκίδες του Ολυμπιακού σταδίου της Μελβούρνης τον έκανε να δακρύσει πριν προλάβει καν να εκτελέσει το πλάγιο. 60.000 έλληνικές σημαίες, κασκόλ, και καρδιές τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο.

Η νεαρή υποψήφια, προσφάτως ενταγμένη στο κόμμα, κάπως διαφορετική απ’ τους συντρόφους της χτενίζει τα μαλλιά της μπροστά στον καθρέφτη. Τις τελευταίες μέρες έχει αγχωθεί με κουβέντες από ανθρώπους που δεν ήξερε προσωπικά -μα διάολε αυτά έχει η δημοσιότητα! Τα τηλεοπτικά παράθυρα έχουν γεμίσει από δαυτούς που σαν σκυλιά, με αφρούς στο στόμα προειδοποιούν για προδοσία και μελλοντικούς κινδύνους Η βούρτσα, που τόσο νευρικά χειρίζεται, ξύνει το δέρμα του κεφαλιού της. Δακρύζει. [2]

Το συναίσθημα το αφήνεις. Αν το ξεφλουδίσεις με υποψιές και σκοπούς, το στεγνώνεις και στο τέλος, ξερένεσαι. Είναι τίμιο να κλάψεις, να χαρείς, να φωνάξεις από οργή και ας αποδειχθείς αφελής.

Απ΄την άλλη υπάρχει και η λογική, που έρχεται μετά. Όχι πολύ. Λίγα δευτερόλεπτα μετά το πρώτο δάκρυ, το πρώτο χάχανο. Δεν γίνεσαι διαφορετικός, ο ίδιος είσαι. Αν αυτό που σε κάνει να βουρκώσεις, ανακαλύψεις πως ο δόλος το ΄βαλε, τότε το δάκρυ γίνεται οργή. Τίμιο και αυτό. Μα εγώ γιατί δάκρυσα πριν; Είμαι μάλλον αφελής και δεν γνωρίζω πολλά.

Μπερδεύτηκα πάλι απόψε, διαβάζοντας τα blogs.

[1] Αφιερωμένο σε κάποιον άγνωστο -σε μένα- νεκρό πιλότο ενός CH-53E που έπεσε στο Τσιμπουτί τον περασμένο Φλεβάρη, μετά από σύγκρουση με άλλο ελικόπτερο σε άσκηση. Τί και αν ήταν Αμερικανός πεζοναύτης; Είχε και αυτός οικογένεια, φίλους και σημαία.

[2] Γι΄ αυτούς που οργίζονται με την Καραχασαν αλλά ταυτόχρονα δεν προβληματίζονται μετά με τους Αυστραλούς πολίτες με τις γαλανόλευκες σημαίες στις πλάτες τους.

Advertisements

4 comments

  1. kaltsovrako

    Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνηση βραδιάτικα και αυτό γιατί μεταξύ μας κυκλοφορούν πολλοί που θα σε χαρακτηρίσουν εύκολα ο,τιδήποτε μπορεί να βάλει ο καχύποπτος νους τους.

    Αν είχα τη δυνατότητα, δεν θα ψήφιζα την κ. Καραχασάν. Ούτε υποστηρίζω ώς καλή ιδέα την κίνηση του ΠΑΣΟK. Και αυτό λόγω timming (που λένε και στο χωριό μου)κυρίως.

  2. elsa

    Τα συναισθήματα προτρέχουν, η σκέψη δε λογοκρίνεται, μα συχνά φιλτράρεται για να μετουσιωθεί σε λόγο, πόσο μάλλον σε γραπτό κείμενο. Αυτή η διαδρομή πολλούς μας μπερδεύει…όμως νομίζω ενστικτωδώς αντιλαμβανόμαστε κατά πόσο ταυτίζονται οι προσεγγίσεις.

    Τα είπα λίγο μπερδεμένα, ούτε εγώ δε βγάζω άκρη. Πάντως το κείμενο μου άρεσε και συμφωνώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s