Πολιτικού αλητεία, 10 χρόνων μνήμη

Το μαγαζί είχε μπουρλοτιάσει ώς συνήθως και τα τραπέζια είχαν ποτίσει πια από το μείγμα ποτού και λιωμένου πάγου ανακατεμένου με τεστοστερόνη. Ο κόσμος είχε "σπάσει" και οι εναπομείναντες θαμώνες άραζαν πια στα δυο μπαρ κοντά στην θάλασσα παρέα με ότι είχαν "ψωνίσει" εκείνη τη βραδιά. Άλλοι δεν άντεχαν τη θέα της αμμουδιάς και έβγαζαν τα παππούτσια τους πριν ακόμα κατέβουν από την ξύλινη αποβάθρα. Εμείς αποκαμωμένοι από τη δύσκολη νύχτα, μετρούσαμε τα τυχερά μας για να τα μοιράσουμε στα παιδιά. Συνήθως είμασταν 2-3 που βγάζαμε πάντα τα πιο πολλά και αυτό γιατί παίζαμε πολύ με τον κόσμο, τις παρέες και ξέραμε πλέον τα γούστα του κάθε πελάτη.

Ένας από μας, ο Γιώργος, πασαλιμανιώτης δουλευταράς ξεκίνησε απο βοηθός μου, μα ήταν τόσο κοινωνικός και καλός στη δουλεια του που έγινε την επόμενη σεζόν σερβιτόρος με την προϋπόθεση-παρότρυνση προς τον μετρ, να δουλεύουμε δίπλα-δίπλα, μιας και είχαμε γίνει αυτοκόλλητοι σαν παρέα και σαν συνάδελφοι. Ήταν λαϊκό παιδι και είχε χάσει πριν από λίγα χρόνια τον πατέρα του ο οποίος είχε μια βιοτεχνία στο Ρέντη και απ' ότι θυμάμαι ο Γιώργος -με την μητέρα του πια- μετά, αναγκάστηκε να την κλείσει λόγω του σκληρής πολιτικής Μητσοτάκη στις μικρομεσσαίες επιχειρήσεις. Έτσι αποφάσισε να γίνει σερβιτόρος.

Βρισκόμασταν στο σκοτάδι με κλειστά μάτια και οι θαμώνες πολλές φορές μας μπέρδευαν αφού ο ένας έκανε τα "κενά" του άλλου. Άλλοτε ο Γιώργος θα τσιλιμπούρδιζε με κανένα κοριτσόπουλο, άλλοτε εγώ θα έπινα τεκίλες σε τραπέζια φίλων. Εκείνο το βράδυ θυμάμαι είχαμε να μοιράσουμε στον καθένα μας από 45 χιλιάρικα (απ' τα παλιά) και αφού τα τραπέζια είχαν πλέον αδειάσει αποτραβηχτήκαμε στο bar που έβλεπε στη θάλασσα. Στην κυρίως σάλα το τοπίο ήταν βομβαρδισμένο από αυτό που είχε συμβεί και 'μεις πιο χαλαροί πια βλέπαμε τα άστρα και κανονίζαμε να γυρίσουμε παρέα με τις μηχανές στον Πειραιά μετά το σχόλασμα. Αλλά η μέρα που είχε ξημερώσει δεν ήταν ακριβώς αυτό που θα λέγαμε: άλλη μια μέρα.

Η μουσική ακουγόταν πλέον πιο απαλή και τα φώτα ήταν λίγο πιο δυνατά όταν δυο αντρικές φιγούρες αγκαλιασμένες με γρήγορο, χαρούμενο βηματισμό έρχονταν προς το μέρος μας. "Τάσο, φτιάξε ένα τραπέζι στον υπουργό (πρώην) και περιποιήσου τον". Ήταν ο έχων την επιχείρηση, γνωστό λαμόγιο της παραλιακής και μετέπειτα συλληφθείς από το λιμενικό για λαθρεμπορία.(σήμερα είναι έξω φυσικά!). Απρόθυμος μιας και η ώρα ήταν για να την κάνουμε, βλέπω να μου στρογγυλοκάθονται και οι δυο μαλάκες στα τραπέζια μου. "Ασε ρε, θα πάω εγώ. Εσύ δούλεψες για όλους απόψε" μου είπε ο Γιώργος και έτρεξε με το γνωστό του χαμόγελο προς τον πρώην Υπ. Δημ Ταξεως πια, μιας και τα πράγματα είχαν αλλάξει πλεον από τα τέλη του '92 και τον σαχλαμάρα τον ιδιοκτήτη. Πήρε παραγγελία, μα αντί να πάει να την φέρει, ο Γιώργος γύρισε προς το μέρος που έπινα το ποτό μου δίχως το χαμόγελο του. "Τάσο, πήγαινε εσύ την παραγγελία σε παρακαλώ". Δεν ρώτησα, άφησα το ποτό μου, είπα σε ένα βοηθό να ετοιμάσει το τραπέζι και έφερα το Dimple στον κυρ Θόδωρα που αστειευόταν σαν μικρό παιδί με το λαμόγιο και τους σέρβιρα.

Όταν ξαναγύρισα στο ποτό μου, εκεί στο bar που είχε γίνει πλεον στέκι τέτοιες ώρες για όλους μας, είδα τον Γιώργο δακρυσμένο και τα άλλα παιδιά κουμπομένα κάπως."Τί έπαθες ρε μαλάκα;" τον ρώτησα και αυτός μου είπε: "Με ξέρεις τι σκατόψυχος είμαι ώρες-ώρες, αλλά αυτό ρε Τάσο δεν το άντεξα. Πήγα να πάρω παραγγελία και άκουσα το παιδοβούβαλο να λέει στον δικό μας: Φέρε ρε ένα Dimple να πιούμε, να γιορτάσουμε, ψόφησε επιτέλους ο κερατάς".

Απόψε, πάνε 10 χρόνια ακριβώς από τότε και δεν θα ξεχάσω την έκφραση του Γιώργου.

Advertisements

35 comments

  1. padrazo

    την καλημέρα μου. Δυνατό κείμενο. Πατάει γερά και στοχεύει αποφασιστικά.Τσιγκλάει.

  2. kaltsovrako

    Καλημέρα padrazo. Ο Γιώργης -καλή του ώρα- ήταν «προεδρικός» και δεν του έκατσε και πολύ καλά να το ακούσει με αυτόν τον τρόπο και κυρίως από αυτόν τον τύπο. Το περιστατικό είναι πράγματικό.
    Σ’ ευχαριστώ.

  3. η μικρή ολλανδέζα

    Σκατόψυχος ο Γιωργάκης? Σκατόψυχο το παιδοβούβαλο θα’λεγα…. Βρε ουστ απανταχού τελιωμένοι.
    Δυνατό ποστ, θα συμφωνήσω.

  4. averel

    Ντροπη, αλλα δεν μου κανει εκπληξη. Ο Αντρεας μπορει να εκανε αρκετα, μπορει να κατεστρεψε σε πολλα θεματα την Ελλαδα (κυριως δημοσιο), αλλα το εκανε με στιλ.

  5. kaltsovrako

    Το έγραψα όχι σαν μνημόσυνο στον Ανδρέα, αλλά χθές το βράδυ άκουσα για την επέτειο του θανάτου του και μου ήρθε η εικόνα αυτή. Ήταν η στιγμή που το έμαθα, ο τρόπος που μου το είπαν που με σόκαρε και όχι ο χαμός αυτός καθεαυτός. Άλλωστε αν θυμάσαι ήταν θέμα χρόνου και μάλιστα το παιχνίδι είχε πάει στα πέναλτυ (για να κάνουμε και ‘μεις λίγο black humor). Αυτό όμως που είναι εξοργιστικό είναι η ύβρις. Η χαρά του πολιτικού (πολύ γνωστού, άλλωστε μπορέι να αποδικοποιηθεί άνετα μέσα από το κείμενο) μόλις έμαθε το θάνατο του αντιπάλου.

  6. averel

    Ναι, συμφωνοι. Αλλα σκεψου. Σε εχουν συνηθισει σε αλλου ειδους ηθος, για να σε εκπλησσει κατι τετοιο?
    Για να κανουμε και λιγο ποδοσφαιρικο χιουμορ, ειναι σαν να περιμενεις απο τον Λακη 3 γκολ ανα ματς, απο τον Παντο ντριμπλες και σωστες σεντρες, απο τον Παναθηναϊκό να παρει πρωταθλημα και αλλα τετοια απιθανα. Το γαμησα το κομεντ, υποψιαζομαι.

  7. kaltsovrako

    Επίσης Averel αμα ποδοσφαιροποιήσουμε την πολιτική (πράγμα που συμβάινει βέβαια) σε τέτοιο σημείο θα ξαναγυρίσουμε σε εποχές με τα τρίκυκλα και τους κομματικούς-αρχηγικούς στρατούς.
    Τον σιχάθηκα από εκείνη τη μέρα αυτόν τον άνθρωπο. Δεν τον θέλω ως επιλογή.

  8. Μαύρο Πρόβατο

    Αγαπητέ,

    αν έχω καταλάβει καλά ποιόν «φωτογραφίζεις», νομίζω οτι η ερμηνεία που αποδίδει τη χαρά του στην πολιτική αντιπαλότητα, δεν είναι ακριβής.

    Ο εν λόγω είναι γιός (κι αυτός) του πατέρα του, προδικτατορικού βουλευτή της ‘Ενωσης Κέντρου και νομικού υπερασπιστή πολλών αριστερών κατά τις μετεμφυλιακές διώξεις.

    Οταν λοιπόν, στη μεταπολίτευση, ανέλαβε τη δουλειά του πατέρα του, πολιτεύτηκε με την ΕΚΝΔ του Μαύρου, την κατόπιν ΕΔΗΚ – αυτή που ρούφηξε ο Ανδρέας στο ΠΑΣΟΚ, κατά την πρώτη «διεύρυνση».

    Ο εν λόγω παιδοβούβαλος λοιπόν, θέλησε κι αυτός να πάει στο ΠΑΣΟΚ εκείνη την περίοδο – το ντηλ όμως κάπου χάλασε, με πρωτοβουλία – απ’ό,τι λέγεται – το Ανδρέα. Πρόλαβαν άλλοι κεντρώοι και του έφαγαν το χώρο; Εκτιμήθηκε οτι δεν είχε πολλά «δώρα»-ψηφαλάκια να φέρει στο ΠΑΣΟΚ, γιατί ήταν ήδη σιγουρεμένα από τη δραστηριότητα και το ρεύμα του «Κινήματος»; Ενα είναι βέβαιο: οτι μια βδομάδα μετά την εμφάνιση των δημοσιευμάτων που τον ήθελαν να προσχωρεί στο ΠΑΣΟΚ, ο κατοπινός υπουργός, ανακοίνωσε οτι «τα βρήκε» με τη Νέα Δημοκρατία!

    Η πολιτική του αλητεία δε φαίνεται τόσο στη χαρά του με το θάνατο του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, με τον οποίον διατηρούσε σχέσεις προδωμένου πολιτικού έρωτος που μετατράπηκε σε μίσος.
    Φαίνεται περισσότερο στην ευκολία με την οποία αυτός και όλο το συνάφι των «κεντρώων» πολιτικών, έκλειναν λίγο μετά τη μεταπολίτευση τις μεταγραφές τους στον πολιτικό ΠΟΚ, χωρίς καμμία τσίπα, κανέναν προβληματισμό, κανένα έρμα ή έστω πολιτική δικαιολόγηση.

  9. Νεφέλη

    Εύχομαι ολόψυχα στην υπουργάρα, όταν με το καλό έρθει η δική της ώρα, να περάσει απαρατήρητο το γεγονός, πράγμα για το οποίο τρέφω μια ανεξήγητη (;…) βεβαιότητα. Κάποιες προσβολές λειτουργούν ως έπαινος εξαιτίας της προέλευσης τους. Και δεν ήμουν fun ου μακαρίτη. Έτερον εκάτερον…

  10. kaltsovrako

    Ας είναι έτσι όπως το λες Μαυρο πρόβατο. Αν φυσικά μιλάμε για τον ίδιο (στο γράφω στο mail σου)
    Δεν αλλάζει κάτι στη μνήμη μου. Η εικόνα που εισέπραξα είχε γευση αηδίας και ντροπής ακόμα και για μένα τον ίδιο και δίχως μάλιστα εκείνη τη στιγμή να με απασχολεί ιδιαίτερα το γεγονός.

    Νεφέλη, γίνεσαι πολύ σκληρή, μα δεν σε αδικώ. Το έννιωσα και γω τότε.

    Νίκο, welcome

    J95, καλημέρα παιχταρά μου.

    Καλή εβδομάδα σε όλους μας.
    😉

  11. Id

    Και καλούμαστε να διαλέξουμε, απ’τα καλάθια ψωνίζουμε και πολιτικούς τελικά…

  12. kaltsovrako

    όπως σημειώνει και το μαυρο πρόβατο γλυκιά μου id, και τα κόμμτα από το ίδιο καλάθι με τη σειρά τους ψωνίζουν. Και να πεις πως για αυτούς οι επίλογές δεν είναι πολλες! Ίσα ίσα. Έτσι ξεκινά και πωλείται ο κατιμάς στο καλάθι.

  13. alzap

    Δεν είχα διαβάσει το ποστ όταν έγραφα μια ευχή σε ένα βιβλίο. Με πήραν τα ζουμιά για λόγους που θα γράψω, όταν τους κατανοήσω. Μένω με τη χαρά, την ευδαιμονία που σου δίνει, κάποιοες φορές, η θεομπαίχτρα ζωή οταν βάζει στο δρόμο σου ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ανθρώπους. ΤΙΜΗ μου που σε γνώρισα φίλε Kaltsovrake.

  14. kaltsovrako

    Φίλε Alzap, επέτρεψε μου να φιλήσω πρώτος εγώ τα χέρια αυτής της θεομπαίχτρας για την συνάντηση μας.

  15. nicola' beerman

    …koita να δεις φιλε ποιος μια φαινομενικα απλη διηγηση μιας βραδιας ενος σερβιτορου στο μαγαζι που δουλευει,μπορει να σεκαθηλωσει και να’χει και πολιτικες προεκτασεις…Θα πω περισσοτερα αμα το θεμα μας ειναι το σνουκερ!

  16. πάνος

    …και να σκεφτείς οτι ο κυρ-Θόδωρας ΔΕΝ ήταν από τις χειρότερες περιπτώσεις που πέρασαν από την πολιτική σκηνή! (ήδη είναι στα αζήτητα…)

    *

    Δυνατό ποστ!

  17. nikosvergidis

    Διάβασα και ξαναδιάβασα το κείμενο σου,
    στην αρχή χαμογέλασα από αμηχανία αλλά τώρα ένα έχω να πώ (και λυπάμαι που το έχω πρόσφατα ξαναπεί)

    από τότε που γνώρισα τον άνθρωπο
    …. λάτρεψα τα ζώα

    *Σε ευχαριστω για το welcome, όπως ίσως πρόσεξες έγινες ήδη ένα από τα αγαπημένα μου Blog και δεν το κρύβω, ελπίζω να σε φιλοξενήσω στην δική μου «ερασιτεχνική» προσπάθεια…

  18. Composition Doll

    Το τύπωσα και το έδωσα στον μπαμπά μου να το διαβάσει. Στη συνέχεια υπέστην δυό ώρες διήγησης αναμνήσεων.

    Αν υποψιαστώ ότι κάποτε θα γράψω ποστ για τον Αντρέα, θα πεθάαααανωωωω!

    :p

  19. An-Lu

    Από την άλλη, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσει, καθώς για να γίνει κάποιος πολιτικός σε αυτή τη χώρα, πρέπει να είναι αλήτης, ανάλγητος και πάνω απ όλα απάνθρωπος.

  20. GoldieC

    Δεν ξέρω πολλά πράγματα για τους πολιτικούς όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι αναντικατάστατος!

  21. parafonos

    GoldieC αν μου επιτρέπεις να σχολιάσω αυτό που ανέφερες πιο πάνω.

    Από νεαρός έτυχε να εμπλακώ έστω και ημι-ερασιτεχνικά με την δημοσιογραφία και παρατηρώντας το παρασκήνιο, να σιχαθώ την πολιτική και αυτούς που λένε ότι την υπηρετούν…

    Παρόλα αυτά ο Ανδρέας (και σου μιλώ με την άλλη ημι-ερασιτεχνική μου ιδιότητα του Ψυχολόγου) ήταν μια από τις γοητευτικότερες πολιτικές προσωπικότητες που υπήρξαν τα τελευταία 100 χρόνια στην χώρα μας.

    Βέβαια αυτό ίσως να μην είναι καλό (σύμφωνα με τους εχθρούς του) για την εκτίμηση της συνεισφοράς του, αφού το να μπορείς να αλλάξεις την Ελλάδα και να επιλέγεις να μην το κάνεις, είναι πολύ χειρότερο, από το να έχεις την διάθεση αλλά λόγω περιορισμένων ικανοτήτων και αποδοχής να μην το καταφέρεις… (προφανώς οι φίλοι του έχουν άλλη άποψη).

    Σημ:kaltsovrako σε ευχαριστώ που αποδέχτηκες την πρόσκλησή μου και με τίμησες με το εξαιρετικό σου σχόλιο στο «τα παιδεία παίζει». Θα σου απαντήσω σύντομα και ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία (ετοιμάζω ένα ακόμη σχετικό άρθρο) να ανοίξουμε ένα δημιουργικό διάλογο.

  22. parafonos

    GoldieC αν μου επιτρέπεις να σχολιάσω αυτό που ανέφερες πιο πάνω.

    Από νεαρός έτυχε να εμπλακώ έστω και ημι-ερασιτεχνικά με την δημοσιογραφία και παρατηρώντας το παρασκήνιο, να σιχαθώ την πολιτική και αυτούς που λένε ότι την υπηρετούν…

    Παρόλα αυτά ο Ανδρέας (και σου μιλώ με την άλλη ημι-ερασιτεχνική μου ιδιότητα του Ψυχολόγου) ήταν μια από τις γοητευτικότερες πολιτικές προσωπικότητες που υπήρξαν τα τελευταία 100 χρόνια στην χώρα μας.

    Βέβαια αυτό ίσως να μην είναι καλό (σύμφωνα με τους εχθρούς του) για την εκτίμηση της συνεισφοράς του, αφού το να μπορείς να αλλάξεις την Ελλάδα και να επιλέγεις να μην το κάνεις, είναι πολύ χειρότερο, από το να έχεις την διάθεση αλλά λόγω περιορισμένων ικανοτήτων και αποδοχής να μην το καταφέρεις… (προφανώς οι φίλοι του έχουν άλλη άποψη).

    Σημ:kaltsovrako σε ευχαριστώ που αποδέχτηκες την πρόσκλησή μου και με τίμησες με το εξαιρετικό σου σχόλιο στο «τα παιδεία παίζει». Θα σου απαντήσω σύντομα και ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία (ετοιμάζω ένα ακόμη σχετικό άρθρο) να ανοίξουμε ένα δημιουργικό διάλογο.

    Σημ:Οπως ίσως κατάλαβες τα έχω κάνει θάλαττα και αν πατήσει κανείς στο όνομά μου στο προηγούμενο Comment δεν βγαίνει το blog μου….
    ζητώ συγνώμη για την επανάληψη … και απαλλαγή λόγω παραφωνίας ..

  23. imiaimos

    Α ρε Καλτσό, και λένε εμένα «ρομαντικό». Να σε χαίρεται ρε η Μπουμπουλίνα σου.
    Επειδή έτυχε πολύ νεαρός να τους γνωρίσω ΟΛΟΥΣ, το επίπεδο της σκατοψυχίας δεν έχει πάτο. Ούτε χρώμα. Εξ άλλου τα καθίκια (τα σκεύη), ό,τι χρώμα κι αν έχουν, τα ίδια σκατά περιέχουν, καφέ και όζοντα…

  24. kaltsovrako

    Ημίαιεμε, φρέσκο-φρέσκο σε βλέπω! Σε αναζωογόνησε έξοχα η εξοχή βλέπω.
    Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές
    Θα ήθελα να μην σε πιστέψω, αλλά ναι, έτσι φαίνεται πως είναι.

    Πω πω πω, φρεσκαδούρα ο καπετάνιος! 😉

    Parafonos (πλέον), το κείμενο στο blog σου είναι πολύ ενδιαφέρον -αν και όπως σου έγραψα δεν είμαι και ο πλέον κατάλληλος για συζήτηση στο θέμα- γιαυτό και σχολίασα. Περισσότερο με συναίσθημα παρά με γνώση. Όσον αφορά τον Ανδρέα Παπανδρέου έχω την εντύπωση πως το βασικότερο του επίτευγμα -η μεσαία τάξη- δεν υπάρχει πια. Όπως και το κόμμα του.

    Γλυκιά μου Χρύσα, ουδείς αναντικατάστατος. Απλά οι εποχές ήταν τέτοιες που ένας άνθρωπος σαν τον Ανδρέα Παπανδρέου ξεχώριζε μέσα στην αμορφωσιά και την άγνοια.

    Αn Lu, σε βρίσκω σκληρή, μα ΟΧΙ άδικα. 😉

    Composition Doll, άμα δε μπορείς… βάλε τον μπαμπά σου!
    …. και μαγνητοφώνησε τον!

    Νίκο, τα είπαμε παραπάνω με άλλο nick, μα και αυτό το moto με τα ζώα είναι υπερβολή βρε αδελφέ. 😉

    Πάνο, δεν θέλω να φανταστώ. Νομίζω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαιρεκακία από αυτό το στιγμιότυπο. Χαίρομαι που σου άρεσε το κείμενο. Βλέπεις δε γράφω συχνά και το "απόλαυσα". 🙂

  25. down under

    Δηλαδή η αλητεία του υπουργού δικαιώνει το μακαρίτη; Βλέπε post του Μαύρου Γάτου.

    Προς Καλτσόβρακο, εξαιρετικό κείμενο.

  26. kaltsovrako

    Mantalena, δε το νομίζω ρε συ. Τα πάντα αλλάζουν. Το θέμα είναι να αλλάζουν δίνοντας πρώτα τα κόμματα (?) το ρυθμό. Στην περίπτωση αυτή δυστυχώς δεν είναι πως δεν έχουν ρυθμό (έχουν και παραέχουν, απλά είναι κάπως ντρμοντέ που λένε) αλλά όρεξη να αλλάξουν και αυτοί οι ίδιοι.

    Down Under, δεν δικαιώνει κανέναν. Αδικεί τον εαυτό του, απλά. Και εκεί για μένα (θα το ξαναπώ) τελείωσε ως επιλογή.

    Χαρτοπόντικα, σ’ ευχαριστώ. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s